مشاهده کامل آمار
منوی اصلی
موضوعات وبلاگ
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
دانشنامه عاشورا
دانشنامه عاشورا
درباره وبلاگ

اين وبلاگ متعلق به
((هيئت قمربني هاشم(ع)))
ميباشد.

آدرس حسينيه:
انتهای خیابان جیحون.خیابان شهید رنجبر.خیابان شهید غفوری
حسینیه حضرت قمربنی هاشم(ع)

سخنران:

حاج حامد باقرزاده

با نوای :

کربلایی مرتضی فرهنگ
کربلایی حامد علیزاده

پنجشنبه شبها
ساعت 21 الی 23

به امید دیدار...
روابط عمومی: 09365357125
ایمیل:
bazmeashk@yahoo.com
مطالب پیشین
آرشیو مطالب
لوگوی دوستان
امکانات دیگر
ابر برچسب ها
بزم اشک (951) ,  مفاتیح الجناح (345) ,  مقالات حضرت زهرا (339) ,  مقالات ویژه فاطمیه (297) ,  مقالات ویژه شهادت حضرت فاطمه (296) ,  بانک اشعار ولادت امام حسین (139) ,  اشعار مخصوص ولادت امام حسین (139) ,  اشعار ولادت امام حسین (138) ,  قرآن کریم (118) ,  قرآن آنلاین (117) ,  متن کامل قرآن کریم (117) ,  داستانی از عظمت امام حسین (73) ,  داستانی از کرامات امام حسین (73) ,  بانک احادیث معصومین (67) ,  بانک احادیث امامان (67) ,  احدیث امام علی (67) ,  احادیث امام حسن (67) ,  احادیث چهارده معصوم (67) ,  همه ی هیئت های تهران (57) ,  لیست هیئت های مذهبی (57) ,  برنامه های مذهبی هیئت ها (57) ,  اخبار از برنامه های هیئت ها (57) ,  برنامه های همه ی مداحان تهران (54) ,  آدرس همه ی حسینیه های تهران (54) ,  اسامی همه ی مداحان (54) ,  اسامی همه ی سخنران های هیئت (54) ,  صحیفه سجادیه (54) ,  متن صحیفه سجادیه (54) ,  صحیفه سجادیه آنلاین (54) ,  دعاهای سجادیه (54) ,  ع (50) ,  داستان هایی از امام حسن (45) ,  داستان هایی از زندگانی امام حسن (44) ,  داستانه های زندگی امام حسن (44) ,  وظایف مومنان نسبت به امام زمان (41) ,  وظایف عاشقان امام زمان (41) ,  وظایف منتظران (41) ,  bazmeashk (38) ,  داستان هایی از امام حسین (37) ,  س (37) ,  حضرت علی اکبر (37) ,  داستان هایی اززندگی امام حسین (36) ,  ویزه روز جوان (35) ,  دعای هرروز ماه مبارک رمضان (31) ,  دعای سی روز ماه مبارک رمضان (31) ,  همه ی دعاهای ماه مبارک رمضان (31) ,  بانک زندگی نامه علمای دین (31) ,  مرجع زندگی نامه بزگان دین (31) ,  سخنرانی های مذهبی (30) ,  سخنرانی های ایام فاطمیه (30) ,  زیبایی های حضرت فاطمه (26) ,  حسنات حضرت فاطمه (26) ,  مقالات مذهبی فاطمیه (25) ,  مقالات شهادت حضرت فاطمه (25) ,  شعر ولادت حضرت علی اکبر (24) ,  شعر ویژه ولادت حضرت علی اکبر (24) ,  داستان های آموزنده (24) ,  اخلاق حضرت زهرا (23) ,  الگوهای شخصیت حضرت زهرا (23) ,  الگوهای اخلاق حضرت زهرا (23) ,  شخصیت حضرت زهرا (23) ,  متن ادبی ولادت امام حسن (22) ,  متن ادبی به مناسبت ولادت امام حسن (22) ,  متن ادبی ویژه ولادت امام حسن (22) ,  شعر فاطمیه (21) ,  islam (19) ,  حضرت زینب (19) ,  داستانی از مسلمان شدن (19) ,  داستانی از به اسلام گرویدن (19) ,  اسرار شهادت حضرت فاطمه (18) ,  ماجرای دقیق شهادت حضرت فاطمه (18) ,  حقیقت شهادت حضرت فاطمه (18) ,  نقش حضرت زینب در واقعه عاشورا (18) ,  شخصیت حضرت زینب (18) ,  علیها السلام (18) ,  در كوفه (18) ,  سرگذشت پیامبران (17) ,  ولادت حضرت زینب (17) ,  داستان های مذهبی (17) ,  مقالات ویژه ولادت حضرت زهرا (17) ,  مقالات مجری درباره ی روز مادر (17) ,  اخلاق حضرت فاطمه (16) ,  مقالات ادبی فاطمیه (16) ,  مقالات ادبی شهادت حضرت فاطمه (16) ,  متن های ادبی شهادت حضرت زهرا (16) ,  داستان هایی از شیعه شدن سنی ها (16) ,  مقالات در مورد ولادت امام حسن (16) ,  علیه السلام (16) ,  اخلاق و رفتار حضرت زهرا (16) ,  رفتار حضرت زهرا (16) ,  کتاب حضرت زهرا (15) ,  داستان های کوتاه قرآنی (15) ,  مقالات ولادت امام حسن (15) ,  مقالات ویژه ولادت امام حسن (15) ,  صفات حضرت زهرا (14) ,  صفات حضرت فاطمه (14) ,  کتاب آنلاین ویژه شهادت حضرت فاطمه (14) ,  ویژگی های ظهور (14) ,  نزدیک بودن ظهور (14) ,  نشانه های ظهور (14) ,  پوستر (14) ,  عکس (13) ,  حدیث (13) ,  داستان های قرآنی (13) ,  احکام رهن و اجاره منزل (13) ,  احکام تقلب در امتحان (13) ,  احکام صیغه (13) ,  اسم های حضرت فاطمه (13) ,  احکام تراشیدن ریش (13) ,  احکام بازی شطرنج و پاسور (13) ,  علامت های ظهور (13) ,  مقام حضرت فاطمه از دیدگاه دیگر ائمه (12) ,  مقام و مرتبه حضرت فاطمه (12) ,  شان حضرت زهرا (12) ,  القاب حضرت فاطمه (12) ,  القاب حضرت زهرا (11) ,  فاطمیه (11) ,  امام حسین (11) ,  امام زمان (11) ,  تهاجم فرهنگی (11) ,  شان حضرت فاطمه (11) ,  حضرت فاطمه درنگاه معصومین (11) ,  مرتضی فرهنگ (11) ,  مقاله به مناسبت ولادت حضرت زینب (10) ,  مقاله به مناسبت شهادت حضرت زینب (10) ,  احادیث بسیار زیبا از حضرت فاطمه سلام الله (10) ,  جملات زیبا از حضرت زهرا سلام الله (10) ,  بانک احادیث حضرت فاطمه (10) ,  حدیث های حضرت فاطمه (10) ,  همه ی حدیث های حضرت فاطمه (10) ,  مقالات فاطمیه (10) ,  مقالات شهادت حضرت فاطمه (10) ,  مقالات شهادت حضرت زهرا (10) ,  همه چیز درباره ی حضرت زهرا (10) ,  همه چیز درباره ی حضرت فاطمه (10) ,  همه چیز درباره ی فاطمیه (10) ,  مقالات ولادت حضرت زینب (10) ,  مقالات تولد حضرت زینب (10) ,  مقالات ادبی به مناسبت میلاد حضرت زینب (10) ,  سخنرانی های حجت الاسلام دکتر رفیعی (10) ,  داستان هایی از زندگانی علما (10) ,  اعجاز در زندگانی علما (10) ,  معجزه در زندگانی علما معاصر (10) ,  وهابیت (10) ,  ازدواج موقت (10) ,  محمد صدیق منشاوی (10) ,  احادیث از حضرت فاطمه (10) ,  شهادت حضرت زینب (10) ,  ترتیل منشاوی (10) ,  حدیث از حضرت زهرا (10) , 

ادعیه صبح و شام

 ادعیه صبح و شام

هنگام داخل شدن در صبح

در ادعیه اى که منتخب شده از کتاب شریف کافى و آن مشتمل بر چند فصل است :

فصل اوّل در بعض دعاهاى وارده در وقت صبح و شام غیر آنچه در سابق گذشت و آن ده دعا است اوّل از حضرت صادق علیه السلام روایت است که حضرت علىّ بن الحسین علیه السلام چون داخل صبح مى شد مى گفت :

اَبْتَدِءُ یَوْمى هذا بَیْنَ یَدَىْ نِسْیانى وَ عَجَلَتى بِسْمِاللَّهِ وَ ما شآءَ اللَّهُ

شروع مى کنم این روزم را در برابر فراموشى و شتابم به نام خدا و آنچه خدا خواهد

 

هنگام داخل شدن در شام

دوّم از حضرت صادق علیه السلام منقول است که هرکس این کلمات را سه مرتبه بگوید در وقتى که داخل شب مى شود پوشیده شود به بالى از بالهاى جبرئیل تا آنکه داخل صبح شود:

اَسْتَوْدِعُ اللَّهَ الْعَلِىَّ

مى سپارم به خداى والاى

الاَْعْلَى الْجَلیلَ الْعَظیمَ نَفْسى وَ مَنْ یَعنْینى اَمْرُهُ اَسْتَوْدِعُ اللَّهَ نَفْسِىَ

برتر باجلالت بزرگ خودم را و هر که کارش بر دوش من است به خدا مى سپارم نفس

الْمَرْهُوبَ الْمَخُوفَ الْمُتَضَعْضَعَ لِعَظَمَتِهِ کُلُّ شَیْئٍ

هراسان ترسان خودم را به آن خدایى که سر فرود آرد در برابر عظمتش هر چیز

سوّم و نیز از آن حضرت مروى است که چون داخل شام شوى بگو:

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ عِنْدَ اِقْبالِ لَیْلِکَ وَ اِدْبارِ

خدایا از تو خواهم در هنگام آمدن شبت و روگرداندن

نَهارِکَ وَ حُضُورِ صَلَواتِکَ وَ اَصْواتِ دُعآئِکَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ

روزت و حضور نمازهایت و آوازهاى خوانندگانت که درود فرستى بر محمد و آل

مُحَمَّدٍ

محمد

و دعا کن به آنچه خواهى

هنگام داخل شدن در صبح

چهارم از حضرت صادق علیه السلام مروى است که پدرم صلّى اللَّهُ عَلیه و آله چون داخل صبح مى شد مى گفت :

بِسْم اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ اِلَى اللَّهِ وَ فى سَبیلِ

بنام خدا و به یارى خدا و بسوى خدا و در راه

اللَّهِ وَ عَلى مِلَّهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ اَللّهُمَّ اِلَیْکَ اَسْلَمْتُ نَفْسى وَ

خدا و بر کیش رسول خدا درود خدا بر او و آلش خدایا به تو واگذاردم خودم را و

اِلَیْکَ فَوَّضْتُ اَمْرى وَ عَلَیْکَ تَوَکَّلْتُ یا رَبَّ الْعالَمینَ اَللّهُمَّ احْفَظْنى بِحِفْظِ

به تو واگذاردم کارم را و بر تو توکل کنم اى پروردگار جهانیان خدایا نگهداریم کن به نگهدارى

الاِْیمانِ مِنْ بَیْنِ یَدَىَّ وَ مِنْ خَلْفى وَ عَنْ یَمینى وَ عَنْ شِمالى وَ مِنْ فَوْقى وَ

ایمان از پیش رویم و از پشت سرم و از سمت راستم و از سمت چپم و از بالاى سرم و

مِنْ تَحْتى وَ مِنْ قِبَلى لا اِلهَ اِلا اَنْتَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاّ بِاللَّهِ نَسْئَلُکَ الْعَفْوَ

از زیر پایم و از پیش رویم معبودى جز تو نیست جنبش و نیرویى نیست جز به خدا از تو خواهم گذشت

وَالْعافِیَهَ مِنْ کُلِّ سُوَّءٍ وَ شَرٍّ فِى الدُّنْیا وَالاْخِرَهِ اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُبِکَ مِنْ

و عافیت از هر بدى و شرى در دنیا و آخرت خدایا به تو پناه برم از

عَذابِ الْقَبْرِ وَ مِنْ ضُغْطَهِ الْقَبْرِ وَ مِنْ ضیقِ الْقَبْرِ وَ اَعُوذُبِکَ مِنْ سَطَواتِ

عذاب قبر و از فشار قبر و از تنگى قبر و به تو پناه برم از یورش هاى

اللَّیْلِ والنَّهارِ اَللّهُمَّ رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ وَ رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرامِ وَ رَبَّ الْحِلِّ وَ

شب و روز خدایا اى پروردگار مشعرالحرام و پروردگار شهر محترم مکه و پروردگار حِل و

الاِْحْرامِ اَبْلِغْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ عَنّىِ السَّلامَ اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِدِرْعِکَ

حرم برسان به محمد و آل محمد از من سلامى خدایا به تو پناه برم به زره

الْحَصینَهِ وَ اَعُوذُ بِجَمْعِکَ اَنْ تُمیتَنى غَرَقاً اَوْ حَرَقاً اَوْ شَرَقاً اَوْ قَوَداً اَوْ صَبْراً

محکمت و پناه برم به گردآوردنت از اینکه بمیرانیم به صورت غرق شدن یا سوختن یا گلوگیر شدن یا کَت بسته

اَوْ مُسَمّاً اَوْ تَرَدِّیاً فى بِئْرٍ اَوْ اَکیلَ السَّبُعِ اَوْ مَوتَ الْفُجائَهِ اَوْ بِشَىْءٍ مِنْ میتاتِ السَّوءِ

یا مسمومیت یا پرت شدن در چاه یا طعمه درنده شدن یا مرگ ناگهانى یا به یکى از مرگهاى بد دیگر

وَلکِنْ اَمِتْنى عَلى فِراشى فى طاعَتِکَ وَ طاعَهِ رَسُولِکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ

ولى بمیرانم در بسترم در حال اطاعت تو و اطاعت رسولت صلى الله علیه و آله و در حالى که

مُصیباً لِلْحَقِّ غَیْرَ مُخْطِئٍ اَوْ فىِ الصَّفِ الَّذینَ نَعَّتَهُمْ فى کِتابِکَ کَاَنَّهُمْ بُنْیانٌ

به حق رسیده و خطاکار نباشم یا در زمره صف آنها که در قرآنت وصفشان کرده ((که گویى بنایى

مَرْصُوصٌ اُعیذُ نَفْسى وَ وَُلَْدى وَ ما رَزَقَنى رَبّى بِقُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ

استوارند)) پناه دهم خود و فرزندانم و آنچه پروردگارم روزیم کرده به ((قل اعوذ برب الفلق


تا آخر سوره

وَ اُعیذُ نَفْسى وَ وُلِْدى وَ ما رَزَقَنى رَبّى بِقُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ

و پناه دهم خود و فرزندانم و آنچه پروردگارم روزیم کرده به ((قل اعوذ برب الناس ))


تا آخر سوره و مى گوئى :

الْحَمْدُ لِلَّهِ عَدَدَ ما خَلَقَ اللَّهُ وَالْحَمْدُلِلَّهِ مِثْلَ ما خَلَقَ وَ

ستایش براى خدا است به شماره آنچه آفریده و ستایش خداى را همانند آنچه آفریده و

الْحَمْدُلِلَّهِ مِلاَْ ما خَلَقَ وَالْحَمْدُلِلَّهِ مِدادَ کَلِماتِهِ وَالْحَمْدُلِلَّهِ زِنَهَ عَرْشِهِ

ستایش خداى را به پُرى آنچه آفریده و ستایش خداى را به امتداد کلماتش و ستایش خداى را هموزن عرشش

وَالْحَمْدُلِلَّهِ رِضا نَفْسِهِ وَلا اِلهَ اِلا اللَّهُ الْحَلیمُ الْکَریمُ وَ لا اِلهَ اِلا اللَّهُ الْعَلِىُّ

و ستایش خداى را به اندازه خوشنودیش و معبودى نیست جز خداى شکیباى بزرگوار و معبودى نیست جز خداى والاى

الْعَظیمُ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ السَّمواتِ وَالاَْرضَینَ وَ ما بَیْنَهُما وَ رَبِّ الْعَرْشِ

بزرگ منزه است خدا پروردگار آسمانها و زمینها و آنچه در میان آن دو است و پروردگار عرش

الْعَظیمِ اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِکَ مِنْ دَرَکِ الشَّقاَّءِ وَ مِنْ شَماتَهِ الاَْعْدآءِ وَ اَعُوذُ

بزرگ خدایا من به تو پناه برم از درک کردن بدبختى و از شماتت دشمنان و به تو پناه برم

بِکَ مِنَ الْفَقْرِ وَ الْوَقْرِ وَ اَعُوذُ بِکَ مِنْ سُوَّءِ الْمَنْظَرِ فِى الاَْهْلِ وَالْمالِ وَالْوَلَدِ

از ندارى و سنگین بارى و به تو پناه برم از بدى دیدن در خاندان و مال و فرزند

و صلوات بفرست بر محمّد و آل محمّد ده مرتبه

هنگام نماز مغرب و صبح

پنجم و نیز از حضرت صادق علیه السلام منقول است که چون نماز مغرب و صبح بجا آوردى بگو هفت مرتبه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ لاحَوْلَ وَلا قُوَّهَ اِلاّ بِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ

پس بدرستى که هرکس این را بگوید نرسد به او جذام و پیسى و دیوانگى و نه هفتاد نوع از انواع بلاها و مى گوئى چون داخل صبح و داخل شام شدى :

اَلْحَمْدُ لِرَبِّ الصَّباحِ اَلْحَمْدُ لِفالِقِ الاِْصْباحِ دو مرتبه اَلْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى اَذْهَبَ

ستایش خاص پروردگار صبحدم ستایش خاص شکافنده سپیده دم * * * * ستایش خدایى را که

اللَّیْلَ بِقُدْرَتِهِ وَ جآءَ بِالنَّهارِ بِرَحْمَتِهِ وَ نَحْنُ فى عافِیَهٍ

شب را به قدرت خویش ببرد و روز را به مهر خویش درآورد و ما در حال تندرستى هستیم


و مى خوانى آیه الکرسى و آخر حشر و ده آیه از صافّات :

وَ سُبْحانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّهِ عَمّا یَصِفُونَ وَ سلامٌ عَلَى

و منزه است پروردگار تو پروردگار عزت از آنچه توصیف کنند و سلام بر

الْمُرْسَلینَ والْحَمْدُلِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ فَسُبْحانَ الِلَّهِ حینَ تُمْسُونَ وَ حینَ

مرسلین و ستایش خداى را است پروردگار جهانیان پس منزه است خدا هنگامى که شام کنید و هنگامى که

تُصْبِحُونَ وَ لَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمواتِ وَالاَْرْضِ وَ عَشِیّاً وَ حینَ تُظْهِرُونَ

بامداد کنید و از او است ستایش در آسمانها و زمین و شامگاه و چون ظهر کنید

یُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَ یُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَىِّ وَ یُحْیِى الاَْرْضَ بَعْدَ

برون آرد زنده را از مرده و برون آرد مرده را از زنده و زنده کند زمین را پس از

مَوْتِها وَ کَذلِکَ تُخْرَجُونَ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّنا وَ رَبُّ الْمَلاَّئِکَهِ وَالرُّوحِ سَبَقَتْ

مرگش و این چنین بیرون آورده شوید منزه و پاکیزه است پروردگار ما و پروردگار فرشتگان و روح ، پیشى جسته

رَحْمَتُکَ غَضَبَکَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَاِنّى ظَلَمْتُ نَفْسى فَاغْفِرْ لى

مِهرت بر خشمت معبودى جز تو نیست منزهى تو که براستى من به خود ستم کرده ام پس بیامرز مرا و به من

وَارْحَمْنى وَ تُبْ عَلَىَّ اِنَّکَ اَنْتَ التّوّابُ الرَّحیمُ

رحم کن و توبه ام بپذیر که همانا تویى توبه پذیر مهربان

 

هنگام صبح

ششم و نیز از حضرت صادق علیه السلام این دعا براى وقت صبح روایت شده :

اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ اَحْمَدُکَ وَ

خدایا از آن تو است ستایش تو را ستایش کنم و از تو

اَسْتَعینُکَ وَ اَنْتَ رَبّى وَ اَنَا عَبْدُکَ اَصْبَحْتُ عَلى عَهْدِکَ وَ وَعْدِکَ وَ اُومِنُ

کمک خواهم و تویى پروردگار من و منم بنده تو بامداد کردم بر پیمان و وعده تو و ایمان دارم

بِوَعْدِکَ وَ اُوفى بِعَهْدِکَ مَا اسْتَطَعْتُ وَلا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاّ بِاللَّهِ وَحْدَهُ لا

به وعده ات و وفا کنم به عهد تو تا مى توانم و جنبش و نیرویى نیست جز به خداى یگانه اى که

شَریکَ لَهُ وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ اَصْبَحْتُ عَلى فِطْرَهِ الاِْسْلامِ

شریک ندارد و گواهى دهم که محمد بنده و رسول او است بامداد کردم بر فطرت اسلام

وَکَلِمَهِ الاِْخْلاصِ وَمِلَّهِ اِبْرهیمَ وَدینِ مُحَمَّدٍ صَلَواتُاللَّهِ عَلَیْهِما وَ آلِهِما عَلى

و کلمه اخلاص و کیش ابراهیم و دین محمد که درود خدا بر آن دو و بر آلشان باد بر

ذلِکَ اُحْیى وَ اَمُوتُ اِنْشآءَ اللَّهُ اَللّهُمَّ اَحْیِنى ما اَحْیَیْتَنى وَ اَمِتْنى اِذا اَمَتَّنى

همین زندگى کنم و بر آن بمیرم انشاءالله خدایا زنده ام دار تا زنده ام دارى و بمیرانم هنگامى که بمیرانیم

عَلى ذلِکَ وَابْعَثْنى اِذا بَعَثْتَنى عَلى ذلِکَ اَبْتَغى بِذلِکَ رِضْوانَکَ وَاتِّباعَ

بر اینکه گفتم و برانگیزم در آن هنگام که محشورم کنى بر همین و من مى جویم بدان خوشنودى تو و پیروى

سَبیلِکَ اِلَیْکَ اَلْجَاْتُ ظَهْرى وَ اِلَیْکَ فَوَّضْتُ اَمْرى آلُ مُحَمَّدٍ اَئِمَّتى لَیْسَ لى

راه تو را و به تو تکیه دادم پشتم را و به تو واگذاردم کارم را آل محمد امامان منند و

اَئِمَّهٌ غَیْرُهُمْ بِهِمْ اَئْتَمُّ وَ اِیّاهُمْ اَتَوَلّى وَ بِهِمْ اَقْتَدى اَللّهُمَّ اجْعَلْهُمْ اَوْلِیآئى فِى

امامى جز ایشان برایم نیست بدانها پیروم و آنان را دوست گیرم و بدیشان اقتداء کنم خدایا قرارشان ده دوستان من در

الدُّنْیا وَ الاْخِرَهِ وَاجْعَلْنى اُوالى اَوْلِیآئَهُمْ وَ اُعادى اَعْدآئَهُمْ فِى الدُّنْیا

دنیا و آخرت و چنان کن که من دوست بدارم دوستانشان را و دشمن بدارم دشمنانشان را در دنیا

وَالاْخِرَهِ وَ اَلْحِقْنى بالصّالِحینَ وَ آبائى مَعَهُمْ

و آخرت و ملحقم کن به شایستگان و پدرانم را نیز با ایشان قرار ده

در هنگام صبح و شام

هفتم و از آن حضرت مروى است که هر چه را ترک کردى خواندن این دعا را ترک مکن در هر صبح و شام :

اَللّهُمَّ

خدایا

اِنّى اَصْبَحْتُ اَسْتَغْفِرُکَ فى هذَا الصَّباحِ وَ فى هذَا الْیَوْمِ لاَِهْلِ رَحْمَتِکَ وَ اَبْرَءُ

من بامداد کردم که آمرزش خواهم از تو در این بامداد و در این روز براى آنان که شایسته رحمتت هستند و بیزارى جویم

اِلَیْکَ مِنْ اَهْلِ لَعْنَتِکَ اَللّهُمَّ اِنّى اَصْبَحْتُ اَبْرَءُ اِلَیْکَ فى هذَا الْیَوْمِ وَ فى هذَا

به تو از آنان که دور از رحمت تواءند خدایا بامداد کردم در حالى که بیزارى جویم بسویت در این روز و در این

الصَّباحِ مِمَّنْ نَحْنُ بَیْنَ ظَهْرانیهِمْ مِنَ الْمُشْرِکینَ وَ مِمّا کانُوا یَعْبُدُونَ اِنَّهُمْ

بامداد از آنان که در میان آنهاییم از مشرکان و از آنچه مى پرستند براستى که اینان

کانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقینَ اَللّهُمَّ اجْعَلْ ما اَنْزَلْتَ مِنَ السَّمآءِ اِلَى الاَْرْضِ فى

مردمى بدکار و فاسقند خدایا قرار ده آنچه را فرو فرستى از آسمان به زمین در

هذَا الصَّباحِ وَ فى هَذَا الْیَوْمِ بَرَکَهً عَلى اَوْلِیآئِکَ وَ عِقاباً عَلى اَعْدآئِکَ اَللّهُمَّ

این بامداد و در این روز برکتى بر دوستانت و عقابى بر دشمنانت خدایا

والِ مَنْ والاکَ وَ عادِ مَنْ عاداکَ اَللّهُمَّ اخْتِمْ لى بِالاَْمْنِ وَالاْ یمانِ کُلَّما

دوست دار دوست دارت را و دشمن دار هرکه دشمنت دارد خدایا پایان ده برایم به امنیت و ایمان هر زمان

طَلَعَتْ شَمْسٌ اَوْ غَرَبَتْ اَللّهُمَّ اغْفِرْلى وَ لِوالِدَىَّ وَارْحَمْهُما کَما ربَّیانى

که خورشید سر زند یا غروب کند خدایا بیامرز مرا و پدر و مادرم را و رحمتشان کن چنانچه پروراندند مرا

صَغیراً اللّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ وَالْمُسْلِمینَ وَالْمُسْلِماتِ اَلاَْحْیآءِ

در کوچکى خدایا بیامرز مردان مؤ من و زنان با ایمان مردان مسلمان و زنان مسلمان را زندگانشان

مِنْهُمْ وَ الاَْمْواتِ اَللّهُمَّ اِنَّکَ تَعْلَمُ مُتَقَلَّبَهُمْ وَ مَثْویهُمْ اَللّهُمَّ احْفَظْ اِمامَ

و مردگانشان را خدایا تو مى دانى بازگشتگاه و اقامتگاهشان را خدایا محافظت کن امام

الْمُسْلِمینَ بِحِفْظِ الاْیمانِ وَانْصُرْهُ نَصْراً عَزیزاً وَافْتَحْ لَهُ فَتْحاً یَسیراً وَاجْعَلْ

مسلمین را به حفظ ایمان و یاریش کن پیروزمندانه و بگشا برایش به آسانى و قرارده

لَهُ وَلَنا مِنْ لَدُنْکَ سُلْطاناً نَصیراً اَللّهُمَّ الْعَنْ فُلاناً وَ فُلاناً وَالْفِرَقَ الْمُخْتَلِفَهَ

براى او و براى ما از نزد خود سلطنتى با نصرت خدایا لعنت کن فلانى و فلانى و دسته هایى که اختلاف کردند

عَلى رَسُولِکَ وَ وُلاهِ الاَْمْرِ بَعْدَ رَسُولِکَ وَالاَْئِمَّهِ مِنْ بَعْدِهِ وَ شیعَتِهِمْ وَ

بر پیامبر تو و زمامداران (باطل ) پس از پیامبرت را و پیشوایان (دروغى ) پس از او و پیروانشان را و

اَسْئَلُکَ الزِّیادَهَ مِنْ فَضْلِکَ وَ الاِْقْرارَ بِما جآءَ بِهِ مِنْ عِنْدِکَ وَالتَّسْلیمَ لاَِمْرِکَ

از تو خواهم زیاده فضل تو را و اقرار بدانچه آورده است از پیش تو و تسلیم بودن فرمانت را

وَالْمُحافَظَهَ عَلى ما اَمَرْتَ بِهِ لا اَبْتَغى بِهِ بَدَلاً وَ لا اَشْتَرى بِهِ ثَمَناً قَلیلاً

ومحافظت بر آنچه بدان فرمان دادى بطورى که آنرا به چیزى تبدیل نکنم و به بهایى آن را نفروشم

اَللّهُمَّ اهْدِنى فیمَنْ هَدَیْتَ وَ قِنى شَرَّ ما قَضَیْتَ اِنَّکَ تَقْضى وَلا یُقْضى

خدایا هدایت کن مرا در زمره کسانى که هدایت کردى و نگاهم دار از شر آنچه حکم کردى که تو چنانى که حکم کنى و کسى بر تو حکم

عَلَیْکَ وَ لایَذِلُّ مَنْ والَیْتَ تَبارَکْتَ وَ تَعالَیْتَ سُبْحانَکَ رَبَّ الْبَیْتِ تَقَبَّلْ مِنّى

نکند و خوار نشود کسى که تو دوستش دارى بزرگى تو و برترى منزهى تو اى پروردگار خانه کعبه بپذیر از من

دُعآئى وَ ما تَقَرَّبْتُ بِهِ اِلَیْکَ مِنْ خَیْرٍ فَضاعِفْهُ لى اَضْعافاً کَثیرَهً وَ اتِنا مِنْ

دعایم را و آنچه را بوسیله آن به تو تقرب جستم از نیکى پس آنرا برایم مضاعف گردان به چندین برابر و بده به ما از

لَدُنْکَ اَجْراً عَظیماً رَبِّ ما اَحْسَنَ ما اَبْلَیْتَنى وَ اَعْظَمَ ما اَعْطَیْتَنى وَ اَطْوَلَ

پیش خود پاداشى بزرگ پروردگارا چه نیکو است آنچه مرا آزمودى و بزرگ است آنچه به من دادى و چه طولانى است

ما عافَیْتَنى وَ اَکْثَرَما سَتَرْتَ عَلَىَّ فَلَکَ الْحَمْدُ یا اِلهى کَثیراً طَیِّباً مُبارَکاً عَلَیْهِ

عافیتى که به من دادى و بسیار است آنچه بر من پوشیدى پس تو را است ستایش اى معبود من بسیار و پاکیزه و با برکت به اندازه

مِلاَْ السَّمواتِ وَ مِلاَْ الاَْرْضِ وَ مِلاَْ ما شآءَ رَبّى وَ رَضِىَ وَ کَما یَنْبَغى لِوَجْهِ

پُرى آسمانها و پرى زمین و پرى آنچه پروردگارم خواهد و خوشنود گردد و بدان سان که شایسته ذات

رَبّى ذِى الْجَلالِ وَالاِْکْرامِ

پروردگارم صاحب جلالت و بزرگوارى است

 

هنگام طلوع فجر

هشتم از حضرت امام محمّد باقرعلیه السلام روایت است که هرکس بگوید در وقت طلوع فجر:

لا اِلهَ اِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ

معبودى نیست جز خداى یگانه اى که شریک ندارد از او است فرمانروایى و او را است

الْحَمْدُ یُحْیى وَیُمیتُ وَ هُوَ حَىُّ لایَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَیْى ءٍ قَدیرٌ

ستایش زنده کند و بمیراند و او است زنده اى که نمیرد خیر و خوبى بدست او است و او بر هر چیز توانا است

ده مرتبه و صلوات بفرستد بر محمّد و آل محمّد ده مرتبه و تسبیح کند سى و پنج مرتبه و تهلیل گوید سى و پنج مرتبه و تحمید گوید خدا را سى و پنج مرتبه نوشته نشود در آن روز از غافلین و اگر در شب بگوید نیز نوشته نشود در آن شب از غافلین 

هنگام صبح و شام

نهم از محمد بن فضیل روایت است که نوشتم به خدمت حضرت امام محمّد تقى علیه السلام و از آن حضرت درخواستم که مرا تعلیم فرماید دعائى پس نوشت آن حضرت در جواب من که مى گوئى در وقت صبح و شام :

اَللَّهُ اَللَّهُ اَللَّهُ رَبِّىِ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ لا اُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً

خدا... پروردگار من است بخشاینده مهربانى که چیزى را شریکش قرار ندهم

پس دعا مى کنى براى حاجت خود که این کلمات مقدمه است براى سؤ ال هر حاجتى به اذن خدا

دعاى مخزون هنگام صبح و شام

دهم از حضرت صادق علیه السلام منقول است که به داود رِقّى فرمود که ترک مکن این دعا را سه مرتبه در وقت صبح و سه مرتبه در وقت شام

اَللّهُمَّ اجْعَلنى فى دِرْعِکَ الْحَصینَهِ الّتى تَجْعَلُ فیها مَنْ تُریدُ

خدایا قرار ده مرا در زره محکمت که قرار دهى در آن هر که را خواهى

پس بدرستى که پدرم علیه السلام مى فرمود که این از دعاى مخزون است .





برچسب ها : مفاتیح الجناح

دعاء هنگام خوابیدن و بیدار شدن

 دعاء هنگام خوابیدن و بیدار شدن

هنگام خوابیدن

در بعض دعاهاى وارده در وقت خوابیدن و بیدار شدن و آن هفت دعا است اوّل از حضرت صادق علیه السلام مروى است که کسى که بگوید سه مرتبه در وقتى که در خوابگاه خود درآید:

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى عَلا فَقَهَرَ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى بَطَنَ فَخَبَرَ وَالْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى مَلَکَ

ستایش خدایى را که برتر آمد و چیره و ستایش خدایى را که نهان است و آگاه و ستایش خدایى را که مالک است

فَقَدَرَ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى یُحْیىِ الْمَوْتى وَ یُمیتُ الاَْحْیآءَ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ

و نیرومند و ستایش خدایى را که زنده کند مردگان را و بمیراند زندگان را و او بر هر چیز

قَدیرٌ

توانا است

بیرون آید از گناهان خود مانند روزى که زائیده او را مادَرِ او و این روایت را صدوق و شیخ نیز نقل کرده اند و در عدّه الدّاعى از حضرت صادق علیه السلام نقل کرده که این اَدْنى چیزى است که مجزى است از تحمید و لکن در آن روایت حمد دوّم بعد از حمد سوّم است
دوّم
و نیز از آن حضرت مروى است که حضرت رسول صلى الله علیه و آله چون در رختخواب خود جامى گرفت مى خواند آیه الکرسى و مى گفت :

بِسْمِ اللَّهِ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَ کَفَرْتُ بِالطّاغُوتِ اَللّهُمَّ احْفَظْنى فى مَنامى وَ فى

بنام خدا ایمان آوردم به خدا و کافرم به طاغوت خدایا حفظ کن مرا در خوابم و در

یَقَظَتى

بیداریم

 

تعویذ هنگام خواب

سوّم از مفضّل بن عمر منقول است که حضرت صادق علیه السلام به من فرمود که اگر بتوانى شب نکن مگر آنکه تعویذ کنى خود را به یازده حرف گفتم خبر ده مرا به آنها فرمود بگو:

اَعُوذُ بِعِزَّهِ اللَّهِ وَ اَعُوذُ بِقُدْرَهِ اللَّهِ وَ اَعُوذُ بِجَلالِ اللَّهِ وَ اَعُوذُ بِسُلْطانِ اللَّهِ وَ

پناه برم به عزت خدا و پناه برم به نیروى خدا و پناه برم به جلال خدا و پناه برم به سلطنت خدا و

اَعُوذُ بِجَمالِ اللَّهِ وَ اَعُوذُ بِدَفْعِ اللَّهِ وَ اَعُوذُ بِمَنْعِ اللَّهِ وَ اَعُوذُ بِجَمْعِ اللَّهِ وَ اَعُوذُ

پناه برم به جمال خدا و پناه برم به دفاع خدا و پناه برم به جلوگیرى کردن خدا و پناه برم به جمع آورى خدا و پناه برم

بِمُلْکِ اللَّهِ وَ اَعُوذُ بِوَجْهِ اللَّهِ وَ اَعُوذُ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ مِنْ شَرِّ

به فرمانروایى خدا و پناه برم به ذات خدا و پناه برم به رسول خدا صلى الله علیه وآله از شر

ما خَلَقَ وَ بَرَءَ وَ ذَرَءَ

آنچه آفرید و پدید آورده

وتعویذکن خودرابه این هروقت که خواهى

دعاء هنگام خوابیدن

چهارم ازحضرت صادق علیه السلام منقول است که کسى که بخواند صدمرتبه قُلْ هُوَاللَّهُ اَحَدٌ در وقتى که در خوابگاه خود رود آمرزیده شود از گناهان پنجاه ساله خود
و نیز از آن حضرت مرویست که کسى که بخواند در وقتى که در رختخواب خود رود قُلْ یآ اَیُّهَا الْکافِروُنَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ بنویسد حق تعالى براى او بیزارى از شرک را

جهت بیدار شدن براى نماز شب

پنجم از حضرت صادق علیه السلام منقول است که حضرت رسول صلى الله علیه و آله فرمود کسى که بخواهد برخیزد براى نماز شب و در رختخواب خود جا کرده باشد بگوید:

اَللّهُمَّ لاتُؤْمِنّى مَکْرَکَ

خدایا مرا ایمن از مکر خود مفرما

وَلاتُنْسِنى ذِکْرَکَ وَلا تَجْعَلْنى مِنَ الْغافِلینَ اَقُومُ ساعَهَ کَذا وَ کَذا

و ذکرت را فراموشم منما و قرارم مده از بى خبران ، بپا خیزم در فلان ساعت

هرگاه چنین گفت حقّ تعالى موکّل فرماید به او ملکى که او را بیدار کند در آن ساعت

دعاء هنگام بیدار شدن در شب

ششم و نیز از آن حضرت مروى است که فرمود هرگاه یکى از شما برخواست در شب از خواب بگوید:

سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ النَّبِییّنَ وَ اِلهِ الْمُرْسَلینَ وَ رَبِّ الْمُسْتَضْعَفینَ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ

منزه است خدا پروردگار پیمبران و معبود رسولان و پروردگار ناتوان شمردگان ستایش خدایى را

الَّذى یُحْیىِ الْمَوْتى وَ هُوَ عَلى کُلِّشَىْءٍ قَدیرٌ

که زنده کند مردگان را و او بر هر چیز توانا است

پس بدرستى که چون این را گفت مى گوید خداى تبارک و تعالى راست گفت بنده من و شکر نمود
هفتم از عبدالرّحمن بن حجّاج روایت است که حضرت صادق علیه السلام در آخر شب که از خواب برمى خواست صدا را بلند مى فرمود به حدّى که اهل خانه بشنوند و مى گفت :

اَللّهُمَّ اَعِنّى عَلى هَوْلِ الْمُطَّلَعِ وَ

خدایا کمکم کن بر هراس روز قیامت و

وَسِّعْ عَلَىَّ ضیقَ الْمَضْجَعِ وَارْزُقْنى خَیْرَ ما قَبْلَ الْمَوْتِ وَارْزُقْنى خَیْرَ ما

فراخ گردان بر من تنگى آرامگاهم را و روزیم کن خوبى پیش از مرگ و خوبى

بَعْدَ الْمَوْتِ

پس از مرگ را





برچسب ها : مفاتیح الجناح

ادعیه هنگام خروج از منزل

 ادعیه هنگام خروج از منزل

امام صادق علیه السلام

در ذکر چند دعائى که در وقت بیرون آمدن از منزل خوانده مى شود و آن هشت است اوّل از حضرت صادق علیه السلام منقول است که آدمى هرگاه خواست از منزل خود بیرون رود بگوید سه مرتبه در وقتى که اراده دارد:

اللَّهُ اَکْبَرُ و سه مرتبه بِالِلَّهِ اَخْرُجُ وَ بِالِلَّهِ اَدْخُلُ وَ عَلَى الِلَّهِ اَتَوَکَّلُ

بنام خدا بیرون مى روم و بنام خدا داخل مى شوم و بر خدا توکل مى کنم


پس بگوید:

اَللّهُمَّ افْتَحْ لى فى وَجْهى هذا بِخَیْرٍ وَ اخْتِمْ لى بِخَیْرٍ وَقِنى شَرَّ کُلِّ

خدایا بگشا (درى ) برایم از خیر در این سمت که مى روم و سرانجامم را خیر گردان و نگاهم دار از شر هر

دآبَّهٍ اَنْتَ آخِذٌ بِناصِیَتِها اِنَّ رَبّى عَلى صِراطٍ مُسْتَقیمٍ

جنبنده که زمامش بدست تو است براستى پروردگار من بر راه راست است

پیوسته در ضمان خداوند عزّوجلّ باشد تا برگردد به همان مکانى که در آن بوده

امام سجّاد علیه السلام

دوّم از حضرت امام زین العابدین علیه السلام مرویست که دروقت بیرون شدن از دَرِ منزل بگوید:

بِسْمِ اللَّهِ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَ تَوَکَّلْتُ عَلَى اللَّهِ

بنام خدا ایمان آوردم به خدا و توکل کردم به خدا
امام باقر علیه السلام

سوّم ازحضرت امام محمّدباقرعلیه السلام منقول است که هر کس بگوید در وقتى که از منزل خود بیرون مى شود

بِسْمِ اللَّهِ حَسْبِىَ اللَّهُ تَوَکَّلْتُ عَلَى اللَّهِ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ خَیْرَ

بنام خدا بس است مرا خدا توکل کردم بر خدا، خدایا از تو خواهم خیر و خوبى

اُمُورى کُلِّها وَ اَعُوذُبِکَ مِنْ خِزْىِ الدُّنْیا وَ عَذابِ الاْخِرَهِ

همه کارهایم را و پناه برم به تو از رسوایى دنیا و عذاب آخرت

کفایت فرماید حق تعالى آنچه را که اندوهگین سازد او را از امر دنیا و آخرت او

امام صادق علیه السلام

چهارم از حضرت صادق علیه السلام منقول است که بگو در وقتى که از منزل خود بیرون روى :

بِسْمِ اللَّهِ تَوَکَّلْتُ عَلَى اللَّهِ لا

بنام خدا توکل کردم بر خدا

حَوْلَ وَلاقُوَّهَ اِلاّ بِاللَّهِ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ خَیْرَ ما خَرَجْتُ لَهُ وَ اَعُوذُبِکَ مِنْ شَرِّ

جنبش و نیرویى نیست جز به خدا خدایا از تو خواهم خیر آنچه را به خاطرش بیرون آمدم و پناه برم به تو از شر

ما خَرَجْتُ لَهُ اَللّهُمَّ اَوْسِعْ عَلَىَّ مِنْ فَضْلِکَ وَ اَتْمِمْ عَلَىَّ نِعْمَتَکَ وَاسْتَعْمِلْنى

آنچه برایش بیرون شدم خدایا فراخ گردان بر من از فضل خودت و کامل گردان بر من نعمتت را و بدارم

فى طاعَتِکَ وَاجْعَلْ رَغْبَتى فیما عِنْدَکَ وَ تَوَفَّنى عَلى مِلَّتِکَ وَ مِلَّهِ رَسُولِکَ

در کار اطاعت و شوقم را در آنچه نزد تو است قرار ده و بمیرانم بر کیش خود و کیش پیامبرت

صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ

صلى الله علیه و آله

 

امام رضا علیه السلام

پنجم از حضرت امام رضاعلیه السلام منقول است که پدرم علیه السلام این کلمات را مى گفت در وقتى که از منزل بیرون مى شد:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ خَرَجْتُ بِحَوْلِ

بنام خداى بخشاینده مهربان به جنبش

اللَّهِ وَ قُوَّتِهِ لابِحَوْلٍ مِنّى وَ لا قُوَّتى بَلْ بِحَوْلِکَ وَ قُوَّتِکَ یا رَبِّ مُتَعَرِّضاً

خدا و نیرویش درآیم نه به جنبش و نیروى خودم بلکه به جنبش و نیروى تو پروردگارا و خود را در معرض

لِرِزْقِکَ فَاْتِنى بِهِ فى عافِیَهٍ

روزى تو قرار داده ام پس از آن به من بده با عافیت

 

امام صادق علیه السلام

ششم از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام مرویست که هر که بخواند قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ ده مرتبه هنگامى که از منزل خود بیرون مى رود پیوسته در حفظ خداوند عزّوجلّ باشد و حق تعالى نگهبان او باشد تا برگردد به منزل خود

 امام کاظم علیه السلام

هفتم از حضرت امام موسى علیه السلام مرویست که هرگاه خواستى سفر روى به ایست بر در خانه ات و بخوان فاتحه الکتاب را از پیش رو و از جانب راست و از جانب چپ و همچنین قُلْ هُوَ اللَّه اَحَد را و همچنین قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ وَ قُلْ اَعُوذُ بِرَبّ الْفَلَقِ را پس بگو:

اَللّهُمَّ احْفَظْنى وَاحْفَظْ ما مَعِىَ وَ سَلِّمْنى وَ سَلِّمْ ما مَعِىَ وَ بَلِّغْنى وَ بَلِّغْ ما

خدایا مرا حفظ کن و حفظ کن آنچه با من است و به مقصودم برسان و سالمم بدار با هر چه با من است و برسانم و برسان آنچه

مَعِىَ بَلاغاً حَسَناً

با من است به خوبى و نیکى

 

امام کاظم علیه السلام

هشتم و نیز از آن حضرت مروى است که هرگاه بیرون شدى از منزل خود در سفر یا در حضر پس بگو:

بِسْمِ اللَّهِ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَ تَوَکَّلْتُ عَلَى اللَّهِ ما

بنام خدا ایمان آوردم به خدا و توکل کردم بر خدا آنچه

شاءَ اللَّهُ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاّ بِاللَّهِ

خدا خواهد جنبش و نیرویى نیست جز به خدا





برچسب ها : مفاتیح الجناح

ادعیه پیش از نماز و بعد از آن

دعاء هنگام برخاستن براى نماز

در ذکر بعض دعاهاى وارده پیش از نماز و بعد از نماز و بعد از آن و آن پنج دعا است :
اوّل
از حضرت صادق علیه السلام منقول است که حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام فرمود هر که بگوید این دعا را وقتى که برمى خیزد براى نماز پیش از آنکه افتتاح نماز کند با محمّد و آل محمّدعلیهم السلام خواهد بود:

اَللّهُمَّ اِنّى اَتَوَجَّهُ اِلَیْکَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اُقَدِّمُهُمْ بَیْنَ یَدَىْ صَلَواتى

خدایا بسوى تو رو کنم به محمّد و آلش و آنان را پیش روى نمازهایم قرار دهم و بوسیله ایشان بدرگاه

وَ اَتَقَرَّبُ بِهِمْ اِلَیْکَ فَاجْعَلْنى بِهِمْ وَجیهاً فِى الدُّنْیا وَالاْخِرَهِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبینَ

تو تقرب جویم پس مرا بوسیله ایشان آبرومند در دنیا و آخرت قرار ده و هم از مقربان درگاهت

مَنَنْتَ عَلَىَّ بِمَعْرِفَتِهمْ فَاخْتِمْ لى بِطاعَتِهِمْ وَ مَعْرِفَتِهِمْ وَ وِلایَتِهِمْ فَاِنَّهَا

تویى که بر من منت نهادى به شناساییشان پس ختم کن برایم به اطاعت و معرفت و ولایتشان که براستى

السَّعادَهُ وَ اخْتِمْ لى بِها فَاِنَّکَ عَلى کُلِّ شَیْئٍ قَدیرٌ

سعادت همان است و بدان برایم ختم فرما که براستى تو بر هر چیز توانایى


پس نماز را بجا مى آورى و چون فارغ شدى مى گوئى :

اَللّهُمَّ اجْعَلْنى مَعَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فى کُلِّ عافِیَهٍ وَ

خدایا قرار ده مرا با محمّد و آل محمّد در هر عافیت و

بَلاَّءٍ وَاجْعَلْنى مَعَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فى کُلِّ مَثْوىً وَ مُنْقَلَبٍ اَللّ هُمَّ اجْعَلْ

بلایى و قرارم ده با محمّد و آل محمّد در هر جایگاه و بازگشتگاهى خدایا

مَحْیاىَ مَحْیاهُمْ وَمَماتى مَماتَهُمْ وَاجْعَلْنى مَعَهُمْ فىِ الْمَواطِنِ کُلِّها وَلاتُفَرِّق

زندگیم را زندگى ایشان و مرگم را مرگ ایشان قرار ده و مرا در تمام جاها با ایشان قرار ده و میان من

بَیْنى وَ بَیْنَهُمْ اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَى ءٍ قَدیرٌ

و ایشان جدایى مینداز که براستى تو بر هر چیز توانایى * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دعاء پیش از تکبیر نماز

دوّم روایت شده از صفوان جمّال که دیدم حضرت صادق علیه السلام رو به قبله کرد پیش از تکبیر و گفت :

اَللّهُمَّ لا تُؤْیِسْنى مِنْ رَوْحِکَ

خدایا مرا از نسیم جانبخش لطفت

وَلاتُقَنِّطْنى مِنْ رَحْمَتِکَ وَلا تُؤْمِنّى مَکْرَکَ فَاِنَّهُ لا یَاْمَنُ مَکْرَاللَّهِ اِلا الْقَوْمُ

محروم مکن و از مهر و رحمتت ناامیدم مکن و از مکرت ایمنم مکن زیرا ایمن نشوند از مکر خدا جز مردم

الْخاسِرُونَ

زیانکار

 

دعاء بعد از فارغ از زوال

سوّم از حضرت صادق علیه السلام مروى است که حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام مى گفت بعد از آنکه فارغ از زوال مى گشت :

اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَیْکَ بِجُودِکَ وَ کَرَمِکَ

خدایا به تو تقرب جویم بوسیله جود و کرمت

وَ اَتَقَرَّبُ اِلَیْکَ بِمُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ وَ اَتَقَرَّبُ اِلَیْکَ بِمَلاَّئِکَتِکَ الْمُقَرَّبینَ

و تقرب جویم به تو بوسیله محمّد بنده و رسول تو و تقرب جویم به تو به فرشتگان مقربت

وَ اَنْبِیاَّئِکَ الْمُرْسَلینَ وَ بِکَ اللّهُمَّ اَنْتَ الْغَنِىُّ عَنّى وَ بِىَ الْفاقَهُ اِلَیْکَ اَنْتَ

و پیمبران مرسلت و به خودت خدایا تو از من بى نیازى ولى من بدرگاهت نیازمندم تو

الْغَنِىُّ عَنّى وَ اَنَا الْفَقیرُ اِلَیْکَ اَقَلْتَنى عَثْرَتى وَ سَتَرْتَ عَلَىَّ ذُ نُوبى فَاقْضِ

از من بى نیازى ولى من محتاج توام لغزشم را نادیده گرفتى و گناهانم را بر من پوشاندى

الْیَوْمَ حاجَتى وَ لا تُعَذِّبْنى بِقَبیحِ ما تَعْلَمُ مِنّى بَلْ عَفْوُکَ وَ جُودُکَ یَسَعُنى

پس در این روز حاجتم را برآور و معذبم مکن بلکه گذشت و جود تو فرایم گیرد


آنگاه حضرت به سجده مى افتاد و مى گفت :

یا اَهْلَ التَّقْوى وَ یا اَهْلَ الْمَغْفِرَهِ یا بَرُّ یا

اى شایسته پرهیزکارى و اى شایسته آمرزش اى نیکوکار اى

رَحیمُ اَنْتَ اَبَرُّبى مِنْ اَبى وَ اُمّى وَ مِنْ جَمیعِ الْخَلایِقِ اِقْلِبْنى بِقَضآءِ حاجَتى

مهربان تو نیک رفتارترى نسبت به من از پدر و مادرم و از همه خلایق بازم گردان با حاجت روا و دعاى

مُجاباً دُعائى مَرْحُوماً صَوْتى قَدْ کَشَفْتَ اَنْواعَ الْبَلاَّءِ عَنّى

مستجاب و آوازى که مورد مهرت قرار گرفته و انواع بلا را از من دور کرده باشى

 

دعاء پس از اتمام نماز فریضه

چهارم از حضرت امام محمّد تقى علیه السلام منقول است که چون از نماز فریضه فارغ شدى بگو:

رَضیتُ بِاللَّهِ رَبّاً

خوشنودم به پروردگارى خدا

وَ بِمُحَمَّدٍ نَبِیّاً وَ بِالاِْسْلامِ دیناً وَ بِالْقُرْآنِ کِتاباً وَ بِفُلانٍ وَ فُلانٍ اَئِمَّهً

و به پیامبرى محمد و به دین اسلام و به کتابم که قرآن است و به فلانى و فلانى امام

اَللّهُمَّ وَلِیُّکَ فُلانٌ [به جاى فلان بگو الْقائِمُ الحُجَّهُ (منه )] فَاحْفَظْهُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ

خدایا نماینده تو فلان را * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * نگهدارى کن از پیش رو و

مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ یَمینِهِ وَ عَنْ شِمالِهِ وَ مِنْ فَوْقِهِ وَ مِنْ تَحْتِهِ وَامْدُدُ لَهُ فى

از پشت سر و از راست و چپ و از بالاى سر و از زیر پایش و طولانى کن عمرش را

عُمْرِهِ واجْعَلْهُ الْقآئِمَ بِاَمْرِکَ وَالْمُنْتَصِرَ لِدینِکَ وَ اَرِهِ ما یُحِبُّ وَ ما تَقِرُّ بِهِ

و او را قیام کننده به امرت قرار ده و یاور دینت و بنما به او آنچه را دوست دارد و آنچه دیده اش را روشن کند

عَیْنُهُ فى نَفْسِهِ وَ ذُرّیَّتِهِ وَ فى اَهْلِهِ وَ مالِهِ وَ فى شیعَتِهِ وَ فى عَدُوِّهِ وَ اَرِهِمْ

درباره خودش و در فرزندان و خاندانش و در مال و در شیعیانش و در دشمنانش بنما بدانها از او آنچه را مى ترسند و بنما

مِنْهُ ما یَحْذَرُونَ وَ اَرِهِ فیهِمْ ما یُحِبُّ وَ تَقِرُّبِهِ عَیْنُهُ وَاشْفِ صُدُورَنا وَ

به او در مورد ایشان آنچه را دوست دارد و دیده اش بدو روشن شود و سینه هاى ما و

صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنینَ

سینه هاى مردم با ایمان را شفا ده


و فرمود که چون حضرت رسول صلى الله علیه و آله فارغ مى شد از نماز مى گفت :

اَللّهُمَّ اغْفِرْلى ما قَدَّمْتُ وَ ما اَخَّرْتُ وَ ما اَسْرَرْتُ وَ ما اَعْلَنْتُ وَ

خدایا بیامرز براى من آنچه از پیش فرستادم و از دنبال و آنچه پنهان کردم و آشکار و

اِسْرافى عَلى نَفْسى وَ ما اَنْتَ اَعْلَمُ بِهِ مِنّى اَللّهُمَّ اَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَ الْمُؤَخِّرُ لا اِلهَ

زیاده رویهایم بر خود و آنچه را تو بهتر از من مى دانى خدایا تویى پیش انداز و پس انداز معبودى

اِلاّ اَنْتَ بِعِلْمِکَ الْغَیْبَ وَ بِقُدْرَتِکَ عَلَى الْخَلْقِ اَجْمَعینَ ما عَلِمْتَ الْحَیوهَ خَیْراً

جز تو نیست به دانشت بر غیب و به نیرویت بر خلق همگى و تا زمانى که بدانى زندگى را براى من بهتر

لى فَاَحْینِى وَ تَوَفَّنى اِذا عَلِمْتَ الوَفاهَ خَیْراً لى اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ خَشْیَتَکَ فِى

زنده ام دار و بمیرانم هرگاه بدانى مرگ را برایم بهتر از زندگى خدایا من از تو خواهم ترس تو را در

السِّرِّ وَ الْعَلانِیَهِ وَ کَلِمَهَ الْحَقِّ فِى الْغَضَبِ وَ الرِّضا وَالْقَصْدَ فِى الْفَقْرِ وَالْغِنا وَ

پنهانى و آشکار و گفتار حق را در خشم و خوشنودى و میانه روى را در ندارى و دارایى و

اَسْئَلُکَ نَعیماً لایَنْفَدُ وَ قُرَّهَ عَیْنٍ لاتَنْقَطِعُ وَ اَسْئَلُکَ الرِّضا بِالْقَضآءِ وَ بَرَکَهَ

از تو خواهم نعمتى تمام نشدنى و روشنى چشمى قطع نشدنى و از تو خواهم راضى بودن به قضا و قدر و مبارک بودن

الْمَوْتِ بَعْدَ الْعَیْشِ وَ بَرْدَ الْعَیْشِ بَعْدَ الْمَوْتِ وَ لَذَّهَ الْمَنْظَرِ اِلى وَجْهِکَ وَ

مرگ را پس از زندگى و گوارایى زندگى پس از مرگ را و لذت دیدار رویت را و

شَوْقاً اِلى رُؤْیَتِکَ وَ لِقآئِکَ مِنْ غَیْرِ ضَرّآءَ مُضِرَّهٍ وَلافِتْنَهٍ مُضِلَّهٍ اَللّهُمَّ زَیِّنّا

شوق دیدار و لقایت را بدون سختى زیانبخش و نه فتنه گمراه کننده خدایا زینت ده

بِزینَهِ الاْیمانِ وَاجْعَلْنا هُداهٍ مُهْتَدینَ اَللّهُمَّ اهْدِنا فیمَنْ هَدَیْتَ اَللّهُمَّ اِنّى

ما را به زیور ایمان و قرارمان ده راهنمایانى راه یافته خدایا راهنماییمان کن در زمره آنانکه هدایت کردى خدایا از

اَسْئَلُکَ عَزیمَهَ الرَّشادِ وَالثَّباتَ فِى الاَْمْرِ وَ الرُّشْدَ وَاَسْئَلُکَ شُکْرَ نِعْمَتِکَ وَ

تو خواهم تصمیم رهجویى و پایدارى در کار (دین ) و رشد و از تو خواهم سپاسگزارى نعمتت و

حُسْنَ عافِیَتِکَ وَ اَداءَ حَقِّکَ وَاَسْئَلُکَ یا رَبِّ قَلْباً سَلیماً وَ لِساناً صادِقاً

حسن عافیتت و اداء حقت را و از تو خواهم پروردگارا دلى سالم و زبانى راستگو

وَاَسْتَغْفِرُکَ لِما تَعْلَمُ وَ اَسْئَلُکَ خَیْرَ ما تَعْلَمُ وَ اَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ ما تَعْلَمُ فَاِنَّکَ

و آمرزش خواهم از تو از آنچه مى دانى و از تو خواهم خیر آنچه را دانى و پناه مى برم به تو از شر آنچه مى دانى زیرا تو

تَعْلَمُ وَلانَعْلَمُ وَ اَنْتَ عَلاّمُ الْغُیُوبِ

مى دانى و ما نمى دانیم و تویى داناى هر غیب

 

دعاء نزد هر نماز فریضه جهت محفوظ ماندن خود و خانه ومال و فرزندانش

پنجم از حضرت صادق علیه السلام روایت است که هر کس این کلمات را بگوید نزد هر نماز فریضه محفوظ ماند خودش و خانه اش و مالش و اولادش

اُجیرُ نَفْسى وَ مالى وَ وَلَدى وَ اَهْلى وَ دارى وَ کُلَّ ما هُوَ مِنّى بِاللَّهِ

پناه دهم خودم و مال و فرزند و خاندان و خانه ام و هرچه دارم به خداى یکتاى

الْواحِدِ الاَْحَدِ الصَّمَدِ الَّذى لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً اَحَدٌ وَ اُجیرُ

یگانه بى نیازى که فرزند ندارد و فرزند کسى نیست و نیست برایش همتایى هیچکس و پناه دهم

نَفْسى وَ مالى وَ وَلَدى وَ کُلَّ ما هُوَ مِنّى بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ

خودم و مال و فرزند و هرچه از من است به پروردگار سپیده دم از شر آنچه آفریده

تا آخر سوره

وَ اُجیرُ نَفْسى وَ مالى وَ وَلَدى وَ کُلَّ ما هُوَ مِنّى بِرَبِّ النّاسِ

و پناه دهم خودم و مال و فرزند و هرچه از من است به پروردگار مردم

تا آخر سوره
 

وَ اُجیرُ نَفْسى وَ مالى وَ وَلَدى وَ کُلَّ ما هُوَ مِنّى بِاللَّهِ لا اِلهَ اِلا هُوَ الْحَىُّ الْقَیُّومُ

و پناه دهم خودم و مال و فرزند و هرچه از من است به خدایى که معبودى جز او نیست زنده و پاینده اى

لا تَاْخُذُهُ سِنَهٌ وَلانَوْمٌ تا آخر آیه الکرسى

که نگیردش چرت و نه خوابى





برچسب ها : مفاتیح الجناح

اءدعیه جهت رزق

 اءدعیه جهت رزق

دعاء از امام صادق علیه السلام

در بعض دعاهاى وارده بجهت رزق و آنها پنج است : اوّل از معاویه بن عمّار منقول است که از حضرت صادق علیه السلام در خواستم که دعائى مرا تعلیم فرماید براى رزق پس آن حضرت این دعا را تعلیم من فرمود و من ندیدم چیزى براى زیاد شدن رزق بهتر از این فرمود بگو:

اَللّهُمَّ ارْزُقْنى مِنْ فَضْلِکَ الْواسِعِ الْحَلالِ الطَّیِّبِ رِزْقاً واسِعاً حَلالاً طَیِّباً

خدایا روزیم گردان از فضل وسیع و حلال و پاکیزه ات روزى وسیع حلال پاکیزه اى

بَلاغاً لِلدُّنْیا وَالاْخِرَهِ صَبّاً صَبّاً هَنیَّئاً مَری ئاً مِنْ غَیْرِ کَدٍّ وَلا مَنٍّ مِنْ اَحَدٍ مِنْ

که رساننده دنیا و آخرت باشد ریزان ریزان گوارا دلچسب بدون رنج و بدون منت از هیچیک از

خَلْقِکَ اِلا سَعَهً مِنْ فَضْلِکَ الْواسِعِ فَاِنَّکَ قُلْتَ وَاسْئَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ فَمِنْ

خلق خود جز فراخى از فضل وسیعت زیرا تو گفتى خدا را از فضلش درخواست کنید پس من از

فَضْلِکَ اَسْئَلُ وَ مِنْ عَطِیَّتِکَ اَسْئَلُ وَ مِنْ یَدِکَ الْمَلاْ اَسْئَلُ

فضل تو درخواست کنم و از عطایت درخواست کنم و از دست پُرت خواستارم

 

دعاء از امام باقر علیه السلام در سجده نماز فریضه

دوّم از حضرت امام محمّد باقر علیه السلام مروى است که به زید شحّام فرمود که بگو بجهت طلب روزى در سجده نماز فریضه :

یا خَیْرَ الْمَسْئُولینَ وَ یا خَیْرَ الْمُعْطینَ اُرْزُقْنى وَارْزُقْ عِیالى مِنْ

اى بهترین درخواست شدگان و اى بهترین عطاکنندگان روزى ده مرا و عیالم را از

فَضْلِکَ فَاِنَّکَ ذُوالْفَضْلِ الْعَظیمِ

فضل خود که براستى تویى صاحب فضل بزرگ

 

دعاء از امام علیه السلام در سجده نماز شب

سوّم از ابوبصیر منقول است که شکایت کردم بسوى حضرت صادق علیه السلام از حاجت خود و خواستم از آن حضرت که مرا تعلیم فرماید دعائى بجهت رزق پس حضرت این دعا را تعلیم من فرمود که از زمانى که من خواندم آن را دیگر محتاج نشدم فرمود بگو در نماز شب در حال سجده :

یا خَیْرَ مَدْعُوٍّ وَ یا خَیْرَ مَسْئُولٍ وَ یا

اى بهترین خوانده شده و اى بهترین درخواست شده و اى

اَوْسَعَ مَنْ اَعْطى وَ یا خَیْرَ مُرْتَجىً اُرْزُقْنى وَ اَوسِعْ عَلَىَّ مِنْ رِزْقِکَ وَ

وسیعتر کسى که عطا کند و اى بهترین مایه امید روزیم ده و فراخ گردان بر من از روزیت و

سَبِّبْ لى رِزْقاً مِنْ قِبَلِکَ اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَیْئٍ قَدیرٌ

وسیله سازى کن روزیم را از جانب خود که تو بر هر چیز توانایى

مؤ لّف گوید که شیخ طوسى این دعا را در سجده آخر رکعت هشتم نافله شب در مصباح ذکر فرموده

دعاء از حضرت رسول صلى الله علیه و آله

چهارم روایت شده که حضرت رسول صلى الله علیه و آله این دعا را براى طلب روزى تعلیم فرمود:

یا رازِقَ الْمُقِلّینَ وَ یا راحِمَ الْمَساکینَ وَ یا وَلِىَّ الْمُؤْمِنینَ وَ یا ذَا الْقُوَّهِ

اى روزى ده نداران و اى مهرورز به مسکینان و اى سرپرست مؤ منان و اى صاحب نیروى

الْمَتینَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَیْتِهِ وَارْزُقْنى وَ عافِنى وَ اکْفِنى ما اَهَمَّنى

محکم درود فرست بر محمّد و خاندانش و روزیم ده و عافیتم ده و کفایتم کن آنچه مهم است بر من

 

دعاى على بن الحسین علیه السلام

پنجم ابوبصیر این دعا را بجهت طلب روزى از حضرت صادق علیه السلام نقل کرده و آن حضرت فرموده که این دعاى علىّ بن الحسین علیهما السلام است که خدا را به آن مى خوانده :

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ حُسْنَ الْمَعیشَهِ مَعیشَهً اَتَقَوّى بِها عَلى جَمیعِ حَوآئِجى وَ

خدایا از تو خواهم خوبى زندگانى را آن زندگانى که نیرو گیرم بدان بر همه خواسته هایم و

اَتَوَصَّلُ بِها فِى الْحَیوهِ اِلى آخِرَتى مِنْ غَیْرِ اَنْ تُتْرِفَنى فیها فَاَطْغى اَوْ تُقَتِّرَ

برسم بدان در زنده بودنم به آخرت بدون آنکه بى خبر و سرکشم کنى در آن که طغیان کنم یا سختگیرى

بِها عَلَىَّ فَاَشْقى اَوْسِعْ عَلَىَّ مِنْ حَلالِ رِزْقِکَ وَ اَفْضِلْ عَلَىَّ مِنْ سَیْبِ فَضْلِکَ

بر من که بدبخت گردم وسیع گردان بر من از روزى حلالت و زیاده بخش بر من از فضل ریزانت

نِعْمَهً مِنْکَ سابِغَهً وَ عَطآءً غَیْرَ مَمْنُونٍ ثُمَّ لاتَشْغَلْنى عَنْ شُکْرِ نِعْمَتِکَ بِاِکْثارٍ

نعمتى از تو ریزان و عطایى بى منت سپس سرگرمم مکن از سپاسگزارى نعمتت به زیادى

مِنْها تُلْهینى بَهْجَتُهُ وَ تَفْتِنُنى زَهَراتُ زَهْوَتِهِ وَلا بِاِقْلالٍ عَلَىَّ مِنْها یَقْصُرُ

آن که غافل کند مرا خرمى و شادابیش و بفریبد مرا آب و رنگ فریبنده اش و نه به اندک دادنش بر من از دنیا که در نتیجه کوتاه آید

بِعَمَلى کَدُّهُ وَ یَمْلاَُ صَدْرى هَمُّهُ اَعْطِنى مِنْ ذلِکَ یا اِلهى غِنىً عَنْ شِرارِ

زحمت من از تلاشش و پر کند سینه ام را اندوهش عطا کن به من اى خدا از آن آنچه را که بى نیازى از بدان

خَلْقِکَ وَ بَلاغاً اَنالُ بِهِ رِضْوانَکَ وَ اَعُوذُ بِکَ یا اِلهى مِنْ شَرِّ الدُّنْیا وَ شَرِّ ما

خلقت باشد و برساند مرا به خشنودیت و پناه برم به تو خدایا از شر دنیا و شر آنچه

فیها وَ لاتَجْعَلْ عَلَىَّ الدُّنْیا سِجْناً وَلافِراقَها عَلَىَّ حُزْناً اَخْرِجْنى مِنْ فِتْنَتِها

در آن است و قرار مده دنیا را بر من زندان و نه جدا گشتنش را از من اندوه ، بیرونم آر از آشوبش در حال

مَرْضِیّاً عَنّى مَقْبُولاً فیها عَمَلى اِلى دارِ الْحَیَوانِ وَ مَساکِنِ الاَْخْیارِ وَ اَبْدِلْنى

خشنودیت از من و پذیرفتگى عملم در آن بسوى خانه زندگى و جایگاههاى سکونت نیکان و عوضم ده

بِالدُّنْیَا الْفانِیَهِ نَعیمَ الدّارِ الْباقِیَهِ اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِکَ مِنْ اَزْلِها وَ زِلْزالِها وَ

از دنیاى فانى به نعمتهاى خانه جاویدان خدایا پناه برم به تو از فشار و سختى و لرزشهاى آن و

مِنْ سَطَواتِ شَیاطینِها وَ سَلاطینِها وَ نَکالِها وَ مِنْ بَغْىِ مَنْ بَغى عَلَىَّ فیها

یورشهاى شیاطین و سلاطین آن و از وبالش و از ستم آنکس که بر من در آن ستم کند

اَللّهُمَّ مَنْ کادَنى فَکِدْهُ وَ مَنْ اَرادَنى فَاَرِدْهُ وَ فُلَّ عَنّى حَدَّ مَنْ نَصَبَ لى حَدَّهُ

خدایا هرکه نقشه براى من بکشد تو برایش نقشه کش و هرکه قصد بد برایم کند تو درباره اش چنان کن و کُند کن از من تیزى

وَاَطْفِءْ عَنّى نارَ مَنْ شَبَّ لى وَ قُودَهُ وَاکْفِنى مَکْرَ الْمَکَرَهِ وَ افْقَاْعَنّى عُیُونَ

سلاح کسى را که سلاحش را برایم تیز کرده و خاموش کن از من آتشى که برایم افروخته و کفایت کن از من مکر بداندیشان

الْکَفَرَهِ وَاکْفِنى هَمَّ مَنْ اَدْخَلَ عَلَىَّ هَمَّهُ وَادْفَعْ عَنّى شَرَّ الْحَسَدَهِ وَاعْصِمْنى

و کور کن از من چشم کافران را و کفایت کن از من اندوه آنکس که اندوهش را بدلم انداخته و دور کن از من شر حسودان را

مِنْ ذلِکَ بِالسَّکینَهِ وَاَلْبِسْنى دِرْعَکَ الْحَصینَهَ وَاَحْیِنى فى سِتْرِکَ الْواقى وَ

و نگاهم دار از آن به آرامش خود و بپوشان بر من زره محکمت را و زنده ام دار در پوشش نگهدارنده ات و

اَصْلِحْ لى حالى وَ صَدِّقْ قَوْلى بِفِعالى وَ بارِکْ لى فى اَهْلى وَ مالى

به صلاح درآور حالم را و راست درآور گفتارم را به کردارم و برکت ده برایم در خاندان و مالم

مؤ لّف گوید: که در باب دوّم در ذکر نمازها گذشت نمازهائى بجهت زیاد شدن روزى .





برچسب ها : مفاتیح الجناح

دعاء بجهت دین

 دعاء بجهت دین

از امام صادق علیه السلام

در ذکر دو دعا بجهت دین :

اوّل از حضرت صادق علیه السلام منقول است که فرمود بگو:

اَللّهُمَّ لَحْظَهً مِنْ لَحَظاتِکَ تُیَسِّرُ عَلى غُرَمآئى بِهَا الْقَضآءَ وَ تُیَسِّرُ لى بِهَا

خدایا توجهى خواهم از توجهاتت که آسان گردانى بدان بر طلبکارانم پرداخت را و آسان گردانى برایم بدان

الاِْقْتِضآءَ اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْءٍقَدیرٌ

وام گیرى را که براستى تو بر هر چیز توانایى

 

از امام کاظم علیه السلام

دوّم این دعا است که از حضرت موسى بن جعفرعلیه السلام روایت شده :

اَللّهُمَّ ارْدُدْ اِلى جَمیعِ خَلْقِکَ مَظالِمَهُمُ الَّتى قِبَلى صَغیرَها وَ کَبیرَها

خدایا بازگردان بسوى همه خلق خود حقوقى را که در نزد من دارند کوچک و بزرگش را

فى یُسْرٍ مِنْکَ وَ عافِیَهٍ وَ مالَمْ تَبْلُغْهُ قُوَّتى وَ لَمْ تَسَعْهُ ذاتُ یَدى وَ لَمْ یَقْوَ

در آسانى و تندرستى و آنچه را نیروى من بدان نرسد و داراییم بدان وفا نکند و بر آن قدرت نداشته باشد

عَلَیْهِ بَدَنى وَ یَقینى وَ نَفْسى فَاَدِّهِ عَنّى مِنْ جَزیلِ ما عِنْدَکَ مِنْ فَضْلِکَ ثُمَّ

بدنم و یقین و جانم پس آنرا بپرداز از من از آن فضل شایانى که دارى و بجاى مگذار از آن

لاتُخَلِّفْ عَلَىَّ مِنْهُ شَیْئاً تَقْضیهِ مِنْ حَسَناتى یا اَرْحَمَ الرّاحمِینَ اَشْهَدُ اَنْ لا

بر من چیزى را که بپردازى آنرا از حسنات من اى مهربانترین مهربانان گواهى دهم که

اِلهَ اِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ اَنَّ

معبودى نیست جز خداى یگانه اى که شریک ندارد و گواهى دهم که محمّد بنده و رسول او است و

الدّینَ کَما شَرَعَ وَ اَنَّ الاِْ سْلامَ کَما وَصَفَ وَ اَنَّ الْکِتابَ کَما اَنْزَلَ وَ اَنَّ

دین همانست که او مقرر داشته و اسلام همان است که توصیف کرده و کتاب چنان است که نازل فرموده و

الْقَوْلَ کَما حَدَّثَ وَ اَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبینُ ذَکَرَ اللَّهُ مُحَمَّداً وَ اَهْلَ بَیْتِهِ بِخَیْرٍ وَ

گفتار همانست که او گفته و همانا خدا برحق و آشکار است و خدا محمّد و خاندانش را بخیر یاد کند و

حَیّا مُحَمَّداً وَ اَهْلَ بَیْتِهِ بِالسَّلامِ

تحیت دهد به محمّد و خاندانش بوسیله سلام





برچسب ها : مفاتیح الجناح

اءدعیه براى اندوه و غم و خوف و غیره

اءدعیه براى اندوه و غم و خوف و غیره

بجهت ترس از امرى

در ذکر بعض دعاهاى وارده براى دفع اندوه و غم و خوف و غیره و مشتمل است بر دوازده دعا

اوّل روایت شده از حضرت امام محمّد باقر علیه السلام که چون نازل شد به تو امرى که از آن ترسانى رو کن به سوى قبله و دو رکعت نماز گذار پس بگو:

یا اَبْصَرَ النّاظِرینَ وَ یا اَسْمَعَ السّامِعینَ وَ یا اَسْرَعَ الْحاسِبینَ وَ یا اَرْحَمَ

اى بیناترین بینایان و اى شنواترین شنوایان و اى تندترین حسابگران و اى مهربانترین

الرّاحِمینَ

مهربانان

بگو این کلمات را هفتاد مرتبه و در هر مرتبه که گفتى حاجت خود را با آن ذکر کن

بجهت همّ و غمّ و اندوه و بلائى

دوّم از حضرت رسول صلى الله علیه و آله مرویست که فرمود هر که را برسد همّى یا غمىّ یا اندوهى یا بلائى یا شدّتى پس بگوید:

اَللَّهُ رَبّى لا اُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً تَوَکَّلْتُ عَلَى الْحَىِّ الَّذى لایَمُوتُ

خدا پروردگار من است که شریک نسازم به او چیزى را توکل کنم بر زنده اى که هرگز نمیرد

 

دعاى حضرت یوسف علیه السلام جهت خارج شدن از چاه

سوّم از حضرت صادق علیه السلام منقول است که چون برادران یوسف حضرت یوسف را در چاه افکندند جبرئیل علیه السلام آمد نزد او و گفت چه مى کنى در اینجا اى پسر، جناب یوسف علیه السلام گفت برادرانم مرا افکندند در این چاه گفت دوست دارى که بیرون آیى از آن گفت این بسته به مشیّت خداوند عَزّوجلّ است اگر خواست بیرون خواهد آورد مرا جبرئیل گفت که حق تعالى مى فرماید بخوان مرا به این دعا تا تو را از چاه بیرون آورم گفت کدامست آن دعا گفت بگو:

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاَنَّ لَکَ

خدایا از تو خواهم که تو را است

الْحَمْدَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْمَنّانُ بَدیعُ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ ذُوالْجَلالِ وَالاِْکْرامِ

ستایش و معبودى جز تو نیست که بسى منت گذار و پدیدآرنده آسمانها و زمین و صاحب جلالت و بزرگوارى هستى

اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَجْعَلَ لى مِمّا اَنَا فیهِ فَرَجَاً وَ مَخْرَجَاً

که درود فرستى بر محمّد و آل محمّد و قرار دهى براى من در آنچه در آن هستم گشایش و فرجى

پس کاروان آمد و او را بیرون آورد همچنانکه حق تعالى قصه او را در قرآن مجید ذکر فرموده

هنگام ترس

چهارم از حضرت صادق علیه السلام منقولست که هرگاه ترسیدى از امرى پس بگو:

اَللّهُمَّ اِنَّکَ لایَکْفى مِنْکَ اَحَدٌ وَ اَنْتَ تَکْفى مِنْ کُلِّ اَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ فَاکْفِنى کَذا

خدایا تو چنانى که کفایت نکند از تو هیچکس ولى تو هریک از آفریدگانت را کفایت کنى پس کفایت کن از من چنین

وَ کَذا

و چنان را


و در حدیث دیگر فرمود مى گوئى :

یا کافِیاً مِنْ کُلِّ شَىْءٍ وَلایَکْفى مِنْکَ شَىْءٌ

 اى کفایت کننده از هر چیز و چیزى نیست که از تو کفایت کند

فِى السَّمواتِ وَالاَْرْضِ اِکْفِنى ما اَهَمَّنى مِنْ اَمْرِ الدُّنْیا وَالاْ خِرَهِ وَ صَلِّ عَلى

در آسمانها و زمین کفایت کن آنچه مرا به اندوه انداخته از کار دنیا و آخرتم و درود فرست بر

مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ

محمّد و آلش

 بجهت ترس از سلطان

و فرمود حضرت صادق علیه السلام که هر کسى که داخل شود بر سلطانى که از او بترسد پس بگوید:

بِاللَّهِ اَسْتَفْتِحُ وَ بِاللَّهِ اَسْتَنْجِحُ وَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ اَتَوَجَّهُ اَللّهُمَّ

بوسیله خدا پیروزى جویم و به خدا کامیابى طلبم و به محمّد صلى الله علیه و آله رو کنم خدایا

ذَلِّلْ لى صُعُوبَتَهُ وَ سَهِّلْ لى حُزُونَتَهُ فَاِنَّکَ تَمْحُو ما تَشآءُ وَ تُثْبِتُ وَ عِنْدَکَ اُمُّ

رام کن برایم دشواریش را و هموار کن برایم ناهمواریش را که تو محو کنى آنچه را خواهى و پابرجاکنى و پیش تو است

الْکِتابِ

دفتر اصلى کتاب


و بگوید نیز:

حَسْبِىَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ

بس است مرا خدا معبودى جز او نیست بر او توکل کنم و او است پروردگار عرش

الْعَظیمِ وَ اَمْتَنِعُ بِحَوْلِ اللَّهِ وَ قُوَّتِهِ مِنْ حَوْلِهِمْ وَ قُوَّتِهِمْ وَ اَمْتَنِعُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ

عظیم و خود را نگهدارم به نیرو و جنبش خدا از جنبش و نیروى ایشان و نگهدارم خود را به پروردگار سپیده دم از

شَرِّ ما خَلَقَ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاّ بِاللَّهِ

شر آنچه آفریده و جنبش و نیرویى نیست جز به خدا

 

هنگام حادث شدن امرى

پنجم روایت شده که این دعاى حضرت باقرعلیه السلام است در امرى که حادث شود

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاغْفِرْلى

خدایا درود فرست بر محمّد و آل محمّد و بیامرز مرا

وَارْحَمْنى وَزَکِّ عَمَلى وَ یَسِّرْ مُنْقَلَبى وَاهْدِ قَلْبى وَ آمِنْ خَوْفى وَ عافِنى فى

و به من رحم کن و عملم را پاک کن و آسان کن بازگشتگاهم را و هدایت کن دلم را و امان بخش ترسم را و عافیت ده در

عُمْرى کُلِّهِ وَ ثَبِّتْ حُجَّتى وَ اغْفِرْ خَطایاىَ وَ بَیِّضْ وَجْهى وَاعْصِمْنى فى

همه عمرم و پابرجا کن حجتم را و بیامرز گناهانم را و سفید گردان رویم را و نگاهم دار در

دینى وَ سَهِّلْ مَطْلَبى وَ وَسِّعْ عَلَىَّ فى رِزْقى فَاِنّى ضَعیفٌ وَ تَجاوَزْ عَنْ

دینم و آسان کن خواسته ام و فراخ گردان روزیم را زیرا که من ناتوانم و در گذر از

سَیِّئِ ما عِنْدى بِحُسْنِ ما عِنْدَکَ وَلاتَفْجَعْنى بِنَفْسى وَلاتَفْجَعْ لى حَمیماً

بدى آنچه نزد من است به خوبى آنچه پیش تو است و داغدارم مکن به خودم و داغدار مکن خویشانم را

وَهَبْ لى یا اِلهى لَحْظَهً مِنْ لَحَظاتِکَ تَکْشِفُ بِها عَنّى جَمیعَ مابِهِ ابْتَلَیْتَنى وَ

و ببخش به من معبودا توجهى از توجهاتت را که برطرف کنى بدان تمام گرفتاریهایم را و بازگردانى بدان

تَرُدُّبِها عَلَىَّ ما هُوَ اَحْسَنُ عادَتِکَ عِنْدى فَقَدْ ضَعُفَتْ قُوَّتى وَ قَلَّتْ حیلَتى

بر من آنچه را بهترین شیوه تو است در پیش من زیرا که نیرویم سُست و چاره ام کم شده و

وَانْقَطَعَ مِنْ خَلْقِکَ رَجآئى وَ لَمْ یَبْقَ اِلاّ رَجآؤُکَ وَ تَوَکُّلى عَلَیْکَ وَ قُدْرَتُکَ

بریده از خلق تو امیدم و برایم بجاى نمانده جز امید به تو و توکلم بر تو، و نیروى تو

عَلَىَّ یا رَبِّ اَنْ تَرْحَمَنى وَ تُعافِیَنى کَقُدْرَتِکَ عَلَىَّ اَنْ تُعَذِّبَنى وَ تَبْتَلِیَنى

بر من پروردگارا براى رحم بر من و عافیتم همانند نیروى تو است بر من که عذابم کنى و گرفتارم سازى

اِلهى ذِکْرُ عَوآیِدِکَ یُؤْنِسُنى وَ الرَّجآءُ لاِِنْعامِکَ یُقَوّینى وَ لَمْ اَخْلُ مِنْ نِعَمِکَ

خدایا یاد نعمتهایت آرامم کند و امید نعمت بخشیت نیرویم دهد و هیچگاه بیرون نبوده ام از نعمتهایت از

مُنْذُ خَلَقْتَنى فَاَنْتَ رَبّى وَ سَیّدِى وَ مَفْزَعى وَ مَلْجَاى وَ الْحافِظُ لى وَالذّآبُّ

آن روز که خلقم کرده اى پس تویى پروردگار و آقا و پناهگاه و ملجاء من و نگهبانم و دفاع کننده از من

عَنّى وَالرَّحیمُ بى وَ الْمُتَکَفِّلُ بِرِزْقى وَ فى قَضآئِکَ وَ قُدْرَتِکَ کُلُّ ما اَنَا فیهِ

و مهربان به من و کفالت کننده روزیم و در قضا و قدرت تو است هرچه من در آنم

فَلْیَکُنْ یا سَیِّدى وَ مَوْلاىَ فیما قَضَیْتَ وَ قَدَّرْتَ وَ حَتَمْتَ تَعْجیلُ خَلاصى

پس چنان باشد اى آقاى من و سرورم در آنچه حکم و مقدر و مسلم فرموده اى تعجیل در خلاص

مِمّا اَنَا فیهِ جَمیعِهِ وَالْعافِیَهُ لى فَاِنّى لا اَجِدُ لِدَفْعِ ذلِکَ اَحَداً غَیْرَکَ وَلا اَعْتَمِدُ

شدنم از آنچه من درآنم همه آن و تندرستیم زیرا من نیابم براى رفع آن هیچکس را جز تو و تکیه نکنم

فیهِ اِلاّ عَلَیْکَ فَکُنْ یاذَا الْجَلالِ وَالاِْکْرامِ عِنْدَ اَحْسَنِ ظَنّى بِکَ وَ رَجآئى لَکَ

در آن جز بر تو پس بوده باش اى داراى جلالت و بزرگوارى در نزد بهترین گمانى که به تو دارم و بهترین امیدم

وَارْحَمْ تَضَرُّعى وَاسْتِکانَتى وَ ضَعْفَ رُکْنى وَ امْنُنْ بِذلِکَ عَلَىَّ وَ عَلى کُلِّ

بر تو و رحم کن بر زارى و بیچارگى و سستى اساس و پایه ام و منت نِه بدان بر من و بر هر

داعٍ دَعاکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ

خواننده اى که تو را بخواند اى مهربانترین مهربانان و درود خدا بر محمّد و آلش باد

 

دعاى على بن الحسین علیه السلام

ششم از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام منقول است که فرمود حضرت علىّ بن الحسین علیه السلام مى فرمود باکى ندارم هرگاه بگویم این کلمات را اگر جمع شوند براى ضرر من جن و انس

بِسْمِ اللَّهِ وَ

بنام خدا و

بِاللَّهِ وَ مِنَ اللَّهِ وَ اِلَى اللَّهِ وَ فى سَبیلِ اللَّهِ وَ عَلى مِلَّهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ

بذات خدا و از جانب خدا و بسوى خدا و در راه خدا و بر کیش رسول خدا درود خدا بر او

وَ آلِهِ اَللّهُمَّ اِلَیْکَ اَسْلَمْتُ نَفْسى وَ اِلَیْکَ وَجَّهْتُ وَجْهى وَ اِلَیْکَ اَلْجَاْتُ

و آلش باد خدایا به تو تسلیم کردم خودم را و بسویت توجه دادم رویم را و به تو

ظَهْرى وَ اِلَیْکَ فَوَّضْتُ اَمْرى اَللّهُمَّ احْفَظْنى بِحِفْظِ الاْیمانِ مِنْ بَیْنِ یَدَىَّ وَ

پشت خود را گرم کردم و به تو واگذاردم کارم را خدایا حفظ کن مرا به حفاظت ایمان از پیش رویم و

مِنْ خَلْفى وَ عَنْ یَمینى وَ عَنْ شِمالى وَ مِنْ فَوْقى وَ مِنْ تَحْتى وَ ما قِبَلى

از پشت سرم و از راست و از چپم و از بالاى سر و زیر پایم و آنچه در پیش دارم

وَادْفَعْ عَنّى بِحَوْلِکَ وَ قُوَّتِکَ فَاِنَّهُ لا حَوْلَ وَلاقُوَّهَ اِلاّ بِکَ

و رفع کن از من به جنبش و نیروى خودت که جنبش و نیرویى نیست جز به تو

 

براى دفع کربت و خوف از سلطان

هفتم براى دفع کربت و خوف از سلطان وارد شده بخوانند دعاءاهلبیت علیهم السلام را:

یا کائِناً قَبْلَ کُلِّشَىْءٍ وَ یا مُکَوِّنَ

اى بوده پیش از هر چیز و اى بود کننده

کُلِّشَىْءٍ وَ یا باقِیاًبَعْدَ کُلِّشَىْءٍ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بى کَذا وَ

هر چیز و اى باقى پس از هر چیز درود فرست بر محمد و آل محمد و با من چنین و

کَذا

و چنان کن

بجاى کذا و کذا حاجت خود را بخواه

براى فرج و گشایش

هشتم از حضرت امام محمّد تقى علیه السلام مروى است که براى فرج و گشایش امر مواظبت کن بخواندن

یا مَنْ یَکْفى مِنْ کُلِّشَىْءٍ وَلایَکْفى

اى که کفایت کند از هر چیز و کفایت نکند از او چیزى

مِنْهُ شَیْى ءٌ اِکْفِنى ما اَهَمَّنى

کفایت کن آنچه مرا به اندیشه فرو برده است

 

هنگام نزول مصیبتى

نهم از حضرت امام زین العابدین علیه السلام منقولست که مى فرمود به فرزند خود اى پسرک من هرگاه برسد مصیبتى به یکى از شماها یا نازل شود به او نازله اى وضوى کامل بگیرد و دو رکعت نماز گذارد یا چهار رکعت و بگوید در آخر آن :

یا مَوْضِعَ کُلِّ شَکْوى وَ یا سامِعَ کُلِّ نَجْوى وَ یا شاهِدَ کُلِّ مَلاٍَ وَ یا عالِمَ کُلِّ

اى موضع هر شکایت و اى شنواى هر راز و اى حاضر هر انجمن و اى داناى هر

خَفِیَّهٍ وَ یا دافِعَ ما یَشآءُ مِنْ بَلِیَّهٍ یا خَلیلَ اِبْراهیمَ وَ یا نَجِىَّ مُوسى وَ یا

پنهان و اى جلوگیر هرچه بخواهد از بلاها اى خلیل ابراهیم و اى انتخاب کننده موسى و اى

مُصْطَفِىَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ اَدْعُوکَ دُعآءَ مَنِ اشْتَدَّتْ فاقَتُهُ وَ قَلَّتْ

برگزیننده محمد صلى الله علیه و آله بخوانمت خواندن کسى که به سختى نیازمند شده و

حیلَتُهُ وَ ضَعُفَتْ قُوَّتُهُ دُعآءَ الْغَریبِ الْغَریقِ الْمُضْطَرِّ الَّذى لایَجِدُ لِکَشْفِ ما

چاره اش کم و نیرویش سست گشته خواندن دور از وطن غریق درمانده اى که نیابد براى

هُوَ فیهِ اِلاّ اَنْتَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

برطرف شدن گرفتاریش جز تو اى مهربانترین مهربانان

پس بدرستى که نمى خواند این دعا را احدى مگر آنکه برطرف مى کند حق تعالى از او نازله را انشاءالله تعالى .

براى رفع همّ و غمّ

دهم از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام منقول است که براى رَفع همّ و غمّ غسل مى کنى و دو رکعت نماز مى گذارى و مى گوئى :

یا فارِجَ الْهَمِّ وَ یا کاشِفَ الْغَمِّ یا رَحْمنَ الدُّنْیا وَالاْخِرَهِ وَ رَحیمَهُما

اى گشاینده اندوه و اى زداینده غم اى بخشاینده دنیا و آخرت و مهرورز در آن دو

فَرِّجْ هَمّى وَاکْشِفْ غَمّى یا اَللَّهُ الْواحِدُ الاَْحَدُ الصَّمَدُ الَّذى لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ

بگشا اندوهم و برطرف کن غصه ام را اى خداى یگانه یکتاى بى نیازى که فرزند نگیرد و

وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً اَحَدٌ اِعْصِمْنى وَ طَهِّرْنى وَ اذْهَبْ بِبَلِیَّتى

فرزند کسى نیست و نیست برایش همتایى هیچکس ، نگاهم دار و پاکم کن و گرفتاریم را برطرف کن

و بخوان آیه الکرسى و معوذتین را

براى رفع همّ

یازدهم روایت شده که براى رفع همّ مى گوئى در سجده صد مرتبه :

یا حَىُّ یا

اى زنده اى

قَیُّومُ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ بِرَحْمَتِکَ اَسْتَغیثُ فَاکْفِنى ما اَهَمَّنى وَلا تَکِلْنى اِلى

پاینده اى که معبودى جز تو نیست به رحمت تو پناه برم پس کفایت کن آنچه برایم اهمیت دارد و وامگذارم

نَفْسى

به خودم

 جهت حاجت

دوازدهم از حضرت موسى بن جعفرعلیه السلام منقول است که به سماعه فرمود که اى سماعه هر وقت که از براى تو حاجتى باشد نزد حق تعالى پس بگو:

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ

خدایا از تو خواهم

بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِی فَاِنَّ لَهُما عِنْدَکَ شَاْناً مِنَ الشَّاْنِ وَ قَدْراً مِنَ الْقَدْرِ فَبِحَقِّ

به حق محمّد و على زیرا آن دو را نزد تو منزلتى است از منزلتها و مقامى است از مقامها پس به حق

ذلِکَ الْشَّاْنِ وَ بِحَقِّ ذلِکَ الْقَدْرِ اَنْ تُصَلِّىَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَفْعَلْ

آن منزلت و به حق این مقام که درود فرستى بر محمّد و آل محمّد و بکنى درباره من

بى کَذا وَ کَذا

چنین و چنان

پس بدرستى که چون روز قیامت شود نماند ملک مقرّبى و نه پیغمبر مرسلى و نه مؤ من ممتحنى مگر آنکه او محتاج است بسوى محمّد و على صلواتُ اللَّهِ عَلیهما وآلِهِما در آن روز. فقیر گوید: که ابن ابى الحدید نقل کرده از حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام که فرمود وقتى سؤ ال کردم از حضرت رسول صلى الله علیه و آله که دعا کند براى من به مغفرت فرمود دعا خواهم کرد پس برخاست و نماز گذاشت و دست به دعا برداشت گوش دادم به دعاى آن حضرت شنیدم مى گوید اَللّهُمَّ بِحَقِّ عَلِی عِنْدَکَ اِغْفِرْ لِعَلِی یعنى خدایا به حقّ علىّ نزد تو بیامرز علىّ را من گفتم یا رسول اللَّه این چه دعائى بود که کردى فرمود آیا کسى گرامى تر از او هست نزد خدا که من او را شفیع خود کنم نزد او مؤ لف گوید: که ما در باب اوّل در ذکر ادعیه سجده شکر ذکر کردیم بعض دعاهائى که مناسبت با این فصل داشت.





برچسب ها : مفاتیح الجناح

اءدعیه براى علل و اءمراض

 اءدعیه براى علل و اءمراض

براى دردها

در ذکر چند دعائى براى علّتها و مرضها.
اوّل از حضرت صادق علیه السلام منقول است که مى گوئى از براى دردها:

بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ کَمْ مِنْ نِعْمَهٍ لِلَّهِ فى عِرْقٍ ساکِنٍ وَ غَیْرِ ساکِنٍ عَلى

بنام خدا و به یارى خدا چه بسیار نعمت خدا که وجود دارد در رگى ساکن و غیر ساکن بر

عَبْدٍ شاکِرٍ وَ غَیْرِ شاکِرٍ

بنده سپاسگزار و غیر سپاسگزار


و مى گیرى ریش خود را بدست راست خود بعد از نماز فریضه و مى گوئى سه مرتبه :

اَللّهُمَّ فَرِّجْ عَنّى کُرْبَتى وَ عَجِّلْ عافِیَتى وَاکْشِفْ ضُرّى

خدایا بگشا از من گرفتاریم را و بشتاب در تندرستیم و برطرف کن سختیم را

و حریص باش که این عمل با اشک و گریه باشد


دوّم از حضرت صادق علیه السلام منقول است که بگذار دست بر موضع درد و بگو:

بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ

بنام خدا و بیارى خدا محمّد رسول خدا است که درود خدا بر او و

آلِهِ وَ لاحَوْلَ وَ لاقُوَّهَ اِلاّ بِاللَّهِ اَللّهُمَّ امْسَحْ عَنّى ما اَجِدُ

آلش باد و جنبش و نیرویى نیست جز به خدا خدایا پاک کن از من آنچه را درک مى کنم

و مسح مى کنى بدست راست موضع درد را سه مرتبه

براى مریضى

سوّم از حضرت امام محمّد باقر علیه السلام مرویست که امیرالمؤ منین علیه السلام مریض شد رسول خدا صلى الله علیه و آله به دیدن او رفت و فرمود به او که بگو:

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ تَعْجیلَ عافِیَتِکَ وَصَبْراً عَلى بَلِیَّتِکَ وَ خُرُوجاً اِلى رَحْمَتِکَ

خدایا از تو خواهم شتاب در عافیتت و شکیبایى بر بلایت و درآمدن بسوى رحمتت را

 

براى درد

چهارم از حضرت صادق علیه السلام مروى است که فرمود مى گذارى دست خود را بر موضع درد و مى گوئى سه مرتبه :

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِحَقِّ الْقُرْآنِ الْعَظیمِ الَّذى نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ

خدایا از تو خواهم به حق قرآن عظیمى که فرود آورد آن را روح

الاَْمینُ وَ هُوَ عِنْدَکَ فى اُمِّ الْکِتابِ عَلِىُّ حَکیمٌ اَنْ تَشْفِیَنى بِشِفائِکَ وَ

الا مین و آن در نزد تو در دفتر اصلى والا و فرزانه است که درمانم کنى به درمان خود و

تُداوِیَنى بِدَوائِکَ وَتُعافِیَنى مِنْ بَلائِکَ

مداوایم کنى به داروى خویش و عافیتم دهى از بلاى خود

و صلوات مى فرستى بر محمّد و آل محمّدعلیهم السلام

براى درد زانو

پنجم از ابوحمزه روایت است که مرا عارض شد دردى در زانویم پس شکایت کردم آن را به حضرت امام محمّد باقر علیه السلام فرمود هرگاه نماز گذاردى پس بگو:

یا اَجْوَدَ مَنْ اَعْطى وَ یا خَیْرَ مَنْ سُئِلَ وَ یا اَرْحَمَ مِنْ اسْتُرْحِمَ اِرْحَمْ ضَعْفى وَ

اى بهترین کسى که عطا کند و اى بهترین درخواست شدگان و اى مهربانترین رحم خواستگان رحم کن بر ناتوانى و

قِلَّهَ حیلَتى وَاَعْفِنى مِنْ وَجَعى

بیچارگیم و عافیتم ده از این دردم

گفت خواندم آن را و عافیت یافتم مؤ لّف گوید: که ما در اوّل باب سوّم دعاهائى براى عِلل و اسْقام ذکرنمودیم .





برچسب ها : مفاتیح الجناح

در بعض احراز و عوذات

 در بعض احراز و عوذات

بجهت وحشت

آنچه ذکر مى شود در اینجا پنج چیز است.
اوّل روایت شده که شخصى خدمت حضرت صادق علیه السلام شکایت از وحشت کرد حضرت فرمود آیا خبر ندهم شما را به چیزى که اگر بگوئید آن را وحشت نخواهید کرد در شب و نه در روز

بِسْمِ اللَّهِ

بنام خدا

وَ بِاللَّهِ وَ تَوَکَّلْتُ عَلَى اللَّهِ اِنَّهُ مَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ اِنَّ اللَّهَ

و به یارى خدا و توکل کردم بر خدا که براستى هرکه توکل کند بر خدا او برایش بس است براستى خدا

بالِغُ اَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیْئٍ قَدْراً اَللّهُمَّ اجْعَلْنى فى کَنَفِکَ وَ فى

برساند فرمانش را و قرار داده خدا براى هر چیز اندازه اى خدایا قرار ده مرا در کنف خود و در

جِوارِکَ وَاجْعَلْنى فى اَمانِکَ وَ فى مَنْعِکَ

جوار خود و قرارم ده در امان و حفظ خودت

روایت شده که مردى سى سال این را مى خواند شبى آن را ترک کرد عقرب او را در آن شب گزید

بجهت تنها بودن در خانه در شب

دوّم روایت شده کسى که شب به روز آورد در خانه یا اطاقى تنها بخواند آیه الکرسى را و بگوید:

اَللّهُمَّ انِسْ وَحْشَتى وَ آمِنْ رَوْعَتى وَ اَعِنّى عَلى وَحْدَتى

خدایا آرامش ده وحشتم را و ایمنى بخش به ترسم و کمکم ده بر تنهاییم

 

تعویذ حصرت رسول صلى الله علیه و آله به حسنین علیهما السلام

سوّم روایت است که حضرت رسول صلى الله علیه و آله تعویذ فرمود حسن و حسین علیهماالسلام را به این کلمات :

اُعیذُ کُما بِکَلِماتِ

پناه دهم شما را به کلمات

اللَّهِ التآمَّهِ وَاَسْمآئِهِ الْحُسْنى کُلِّها عآمَّهً مِنْ شَرِّ السّآمَّهِ وَالْهامَّهِ وَ مِنْ شَرِّ

تامه خدا و نامهاى نیکویش به تمامى آنها عموما از شرّ هر گزنده و خزنده از شرّ

کُلِّ عَیْنٍ لامَّهٍ وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ اِذا حَسَدَ

هر چشم بد و از شر حسود وقتى حسودى کند

پس فرمود همچنین تعویذ مى کرد حضرت ابراهیم علیه السلام ، اسماعیل و اسحاق را

عوذات کیک

چهارم روایت شده که در بعضى غزوات اصحاب حضرت رسول صلى الله علیه و آله خدمت آن حضرت شکایت کردند از اذیّت کیکها فرمود در وقتى که به خوابگاه خود روند بگویند:

اَیُّهَا الاَْسْوَدُ الْوَثّابُ الَّذى لایُبالى غَلَقاً وَلاباباً عَزَمْتُ عَلَیْکَ بِاُمِّ

اى سیاه جهنده اى که باکى ندارد از هیچ در بند و نه از هیچ درى سوگند دهم تو را به

الْکِتابِ اَنْ لاتُؤْذِیَنى وَ اَصْحابى اِلى اَنْ یَذْهَبَ اللَّیْلُ وَ یَجیئَ الصُّبْحُ بِما

دفتر اصلى که آزار نکنى مرا و همراهان مرا تا بگذرد شب و بیاورد بامداد آنچه را

جآءَ

دارد

 

عوذه درندگان

پنجم روایت شده از حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام که فرمود چون دیدى سَبُعْ را یعنى جانور درنده را مانند شیر و پلنگ و گرگ و امثال آنها بگو:

اَعُوذُ بِرَبِّ دانِیالَ وَالْجُبِّ مِنْ

پناه برم به پروردگار دانیال و چاه از

کُلِّ اَسَدٍ مُسْتَاْسَدٍ

هر شیر درنده


و از حضرت صادق علیه السلام مرویست که چون جانورى درنده دیدى بخوان در صورت او آیه الکرسى و بگو مَرْ او را:

عَزَمْتُ عَلَیْکَ بِعَزیمَهِ اللَّهِ وَعَزیمَهِ

تو را سوگند دهم به تصمیم خدا و تصمیم

مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ عَزیمَهِ سُلَیْمانَ بْنِ داوُدَ وَ عَزیمَهِ

محمّد صلى الله علیه و آله و تصمیم سلیمان بن داود و تصمیم

اَمیرِالْمُؤْمِنینَ عَلِىِّ بْنِ اَبى طالِبٍ عَلَیْه السَّلام وَالاَْئِمَّهِ الطّاهِرینَ عَلَیْهِمُ

امیر مؤ منان على بن ابیطالب علیه السلام و امامان پاک علیهم

السَّلامُ مِنْ بَعْدِهِ

السلام پس از او

پس بدرستى که منصرف خواهد شد از تو انشاءالله تعالى .

 

هنگام وقوع ورطه یا بلیّه

ششم روایت شده که حضرت رسول صلى الله علیه و آله به امیرالمؤ منین علیه السلام فرمود یا على هرگاه واقع شدى در ورطه اى یا بلیّه اى بگو:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ وَلا حَوْلَ وَلاقُوَّهَ اِلاّ بِاللَّهِ الْعَلِّىِ الْعَظیمِ

بنام خداى بخشاینده مهربان جنبش و نیرویى نیست جز به خداى والاى بزرگ

پس بدرستى که خداوند عزّوجل برطرف مى کند از تو آنچه بخواهد از انواع بَلا.





برچسب ها : مفاتیح الجناح

اءدعیه براى حوائج دنیا و آخرت

 اءدعیه براى حوائج دنیا و آخرت

دعاء از حضرت صادق علیه السلام

در ذکر چند دعاى موجز است که براى حوائج دنیا و آخرت نافع است و آنچه در اینجا ذکر مى شود سى دعا است.
اوّل از حضرت صادق علیه السلام مرویست که بگو:

اَللّهُمَّ اجْعَلْنى اَخْشاکَ کَاَنّى اَراکَ وَ اَسْعِدْنى بِتَقْویکَ وَلاتُشْقِنى بِنَشْطى

خدایا چنانم کن که از تو بترسم چنانکه گویى تو را مى بینم و خوشبختم کن به پرهیزکاریت و بدبختم مکن به نشاطم

لِمَعاصیکَ وَ خِرْلى فى قَضآئِکَ وَ بارِکْ لى فى قَدَرِکَ حَتّى لا اُحِبَّ تَاءْخیرَما

براى نافرمانى هایت و نیک بخواه برایم در قضایت و برکت ده برایم در مقدرت تا دوست نداشته باشم دیرآمدن آنچه

عَجَّلْتَ وَلاتَعْجیلَ ما اءَخَّرْتَ وَاجْعَلْ غِناىَ فى نَفْسى وَ مَتِّعْنى بِسَمْعى وَ

را شتاب دارى و نه زود آمدن آنچه را تاءخیر اندازى و قرار ده بى نیازیم را در خودم و بهره مندم ساز به گوش و

بَصَرى وَ اجْعَلْهُمَا الْوارِثَیْنِ مِنّى وَانْصُرْنى عَلى مَنْ ظَلَمَنى وَاَرِنى فیهِ

چشمم و قرارشان ده آن دو را وارث من و یاریم کن بر هر که به من ستم کند

قُدْرَتَکَ یا رَبِّ وَ اَقِرَّ بِذلِکَ عَیْنى

و قدرت خودت را در او به من نشان ده پروردگارا و دیده ام را بدان روشن کن

دوّم و نیز از آن حضرت منقول است که بگو:

اَللّهُمَّ اَعِنّى عَلى هَوْلِ یَوْمِ الْقِیمَهِ وَاَخْرِجْنى مِنَ الدُّنْیا سالِماً

خدایا کمکم ده بر هراس روز قیامت و بیرونم ببر از دنیا در حال سلامت

وَ زَوِّجْنى مِنَ الْحُورِ الْعینِ وَاکْفِنى مَؤُنَتى وَ مَؤْنَهَ عِیالى وَ

و همسرم گردان از حورالعین و هزینه ام را کفایت کن و نیز هزینه نان خوران و

مَؤُنَهَ النّاسِ وَاَدْخِلْنى بِرَحْمَتِکَ فى عِبادِکَ الصّالِحینَ

هزینه مردم را و درآور مرا به رحمت خود در زمره بندگان شایسته ات

 

دعاء بجهت حفظ از گناهان

سوّم این دعاى شریف است که نگاه مى دارد از گناهان و جامع دنیا و آخرت است :

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ یا

بنام خداى بخشاینده مهربان اى

مَنْ اَظْهَرَ الْجَمیلَ وَ سَتَرَ الْقَبیحَ وَ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ عَنّى یا کَریمَ الْعَفْوِ یا حَسَنَ

که آشکار کند زیبا را و بپوشاند زشت را و ندرد پرده مرا اى بزرگوار گذشت اى نیکو

التَّجاوُزِ یا واسِعَ الْمَغْفِرَهِ وَ یا باسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَهِ یا صاحِبَ کُلِّ نَجْوى

درگذر اى فراخ آمرزش و اى گشاده هر دو دست به رحمت و مهر اى همراه هر راز

وَ یا مُنْتَهى کُلِّ شَکْوى یا کَریمَ الصَّفْحِ یا عَظیمَ الْمَنِّ یا مُبْتَدِءَ کُلِّ نِعْمَهٍ قَبْلَ

و اى مرجع هر شکایت اى بزرگوار چشم پوش اى بزرگ منت اى آغازنده هر نعمت پیش از

اسْتِحْقاقِها یا رَبّاهُ یا سَیِّداهُ یا مَوْلَیاهُ یا غایَتاهُ یا غِیاثاهُ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ

شایستگى آن اى پروردگار اى آقا اى سرور اى منتهاى آرزو اى فریادرس درود فرست بر محمّد و

آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَسْئَلُکَ اَنْ لاتَجْعَلنى فِى النّارِ

آل محمّد و از تو خواهم که قرارم ندهى در آتش

آنگاه مى طلبى از حق تعالى هر چه بخواهى

دعاء از حضرت صادق علیه السلام

چهارم از حضرت صادق علیه السلام منقول است که این دعا را خواند:

اَللّهُمَّ اَنْتَ ثِقَتى

خدایا تویى تکیه گاه من

فى کُلِّ کُرْبَهٍ وَ اَنْتَ رَجآئى فى کُلِّ شِدَّهٍ وَ اَنْتَ لى فى کُلِّ اَمْرٍ نَزَلَ بى ثِقَهٌ

در هر گرفتارى و تویى امید من در هر سختى و تو براى من در هر پیش آمدى تکیه گاه و ذخیره ام هستى

وَعُدَّهٌ کَمْ مِنْ کَرْبٍ یَضْعُفُ عَنْهُ الْفُؤ ادُ وَ تَقِلُّ فیهِ الْحیلَهُ وَ یَخْذُلُ عَنْهُ

چه بسیار گرفتارى که ناتوان شود از آن دل و کم شود در آن چاره و یارى ندهد در آن

الْقَریبُ وَ الْبَعیدُ وَ یَشْمَتُ بِهِ الْعَدُوُّ وَ تُعْیینى فیهِ الاُْمُورُ اَنْزَلْتُهُ بِکَ وَ

خویش و بیگانه و شماتت کند بدان دشمن و خسته ام کند در آن کارها و من آنرا بدرگاه تو آوردم

شَکَوْتُهُ اِلَیْکَ راغِباً فیهِ عَمَّنْ سِواکَ فَفَرَّجْتَهُ وَ کَشَفْتَهُ وَ کَفَیْتَنیهِ فَاءنْتَ وَلِىُّ

و شکوه اش به تو کردم و به جز تو از دیگران روگرداندم و تو بگشودى و برطرف کردى و کفایت کردى پس تویى سرپرست

کُلِّ نِعْمَهٍ وَ صاحِبُ کُلِّ حاجَهٍ وَ مُنْتَهى کُلِّ رَغْبَهٍ فَلَکَ الْحَمْدُ کَثیراً وَ لَکَ

هر نعمت و صاحب هر حاجت و سرحد نهایى هر شوق پس تو را است ستایش بسیار و تو را است

الْمَنُّ فاضِلاً

منت فزون

مؤ لّف گوید: که این دعا همان دعاى حضرت رسول صلى الله علیه و آله است در یوم بدر و احزاب و نیز دعاى حضرت سیّدالشهداء علیه السلام است که در روز عاشوراء در کربلا خواند و غیر از این نیز دو دعاى دیگر از آن حضرت مروى است که در آن روز خواندند که یکى این دعاء است که تعلیم حضرت امام زین العابدین علیه السلام فرمود در آن وقتى که او را به سینه خود چسبانید و خونها در بدن مبارکش مى جوشید

براى حاجت و مهمّ و اندوه و بلاهاى سخت و امر عظیم و دشوار:

بِحَقِّ یسَّ وَالْقُرْآنِ الْحَکیمِ وَ بِحَقِّ طه وَ الْقُرْآنِ الْعَظیمِ یا مَنْ

به حق یسَّ و قرآن حکمت آموز و به حق طه و قرآن بزرگ اى که

یَقْدِرُ عَلى حَوآئِجِ السّآئِلینَ یا مَنْ یَعْلَمُ ما فِى الضَّمیرِ یا مُنَفِّساً عَنِ

توانایى بر حاجات خواستاران اى که مى دانى آنچه در دلها است اى برطرف کننده گرفتارى

الْمَکْرُوبینَ یا مُفَرِّجاً عَنِ الْمَغْمُومینَ یا راحِمَ الشَّیْخِ الْکَبیرِ یا رازِقَ الطِّفْلِ

گرفتاران اى غمزداى اندوه غمندگان اى مهرورز پیر کهنسال اى روزى ده کودک

الصَّغیرِ یا مَنْ لایَحْتاجُ اِلَى التَّفْسیرِ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَافْعَلْ بى

خردسال اى که نیازى ندارد به شرح و بیان درود فرست بر محمّد و آل محمّد و بکن با من

کَذا و کَذا

چنین و چنان

و حاجت خود را بخواه
 

پنجم از حضرت صادق علیه السلام منقول است که دست خود را به سوى آسمان بلند کرد و گفت :

رَبِّ لاتَکِلْنى اِلى نَفْسى طَرْفَهَ عَیْنٍ اَبَدَاً لا اَقَلَّ

پروردگارا مرا به خودم وامگذار چشم بر همزدنى هرگز نه کمتر

مِنْ ذلِکَ وَلا اَکْثَرَ

از آن و نه بیشتر

ششم و نیز از آن حضرت مروى است که این کلمات را مى گفت :

اِرْحَمْنى مِمّا لاطاقَهَ لى بِهِ وَلاصَبْرَ لى عَلَیْهِ

به من رحم کن از آنچه تاب و نیرویش را ندارم و شکیبایى بر آن ندارم

هفتم از حضرت صادق علیه السلام منقولست که بگو:

اَللّهُمَّ اِنّى اسْئَلُکَ بِجَلالِکَ وَ جَمالِکَ وَ کَرَمِکَ اَنْ تَفْعَلَ بى کَذا

خدایا از تو خواهم به جلال و جمال و بزرگواریت که با من چنین

وَ کَذا

و چنان کنى

 

دعاء از امام موسى علیه السلام

هشتم از فضل بن یونس منقول است که حضرت امام موسى علیه السلام به من فرمود که بسیار بگو:

اَللّهُمَّ لاتَجْعَلْنى مِنْ الْمُعارینَ وَلاتُخْرِجْنى مِنَ التَّقْصیرِ

یعنى خدایا قرار مده مرا از کسانى که ایمانشان عاریه و غیر ثابت است یا آنکه قرار مده مرا از کسانى که آنها را به خودشان واگذاشته مانند ستورى که مهارش را به گردنش افکنند و او را رها کنند به چرا که هر کارى که خواهد بکند و هر کجا خواهد برود و بیرون مکن مرا از تقصیر یعنى چنان مکن که من خود را مقصّر ندانم بلکه چنان باشم که همیشه خود را مقصّر درگاه تو بدانم

دعاء از امام باقر علیه السلام

نهم از حضرت امام محمّد باقرعلیه السلام مرویست که حقّ تعالى آمرزید مردى از اهل بادیه را به سبب این دو کلمه که دعا کرد به آن :

اَللّهُمَّ اِنْ تُعَذِّبْنى فَاَهْلٌ لِذلِکَ اَنَا وَ اِنْ تَغْفِرْلى فَاَهْلٌ لِذلِکَ اَنْتَ

خدایا اگر عذابم کنى من شایسته آنم و اگر بیامرزیم تو شایسته آنى

 

دعاء از امام صادق علیه السلام

دهم از داود رقّى مروى است که گفت مى شنیدم از حضرت صادق علیه السلام که بیشتر چیزى که الحاح مى کرد به آن در دعا مى خواند خدا را به حقّ پنج تن یعنى رسول خدا و امیرالمؤ منین و فاطمه و حسن و حسین صلوات اللَّه علیهم
یازدهم از یزید صایغ روایت است که گفتم به حضرت صادق علیه السلام که بخوان خدا را براى ما حضرت این دعا را نمود براى ما:

اَللّهُمَّ ارْزُقْهُمْ صِدْقَ الْحَدیثِ وَ اَدآءَ الاَْمانَهِ وَالْمُحافَظَهَ عَلَى الصَّلَواتِ

خدایا روزى ایشان کن راستگویى و پرداختن امانت و محافظت بر نمازها را

اَللّهُمَّ اِنَّهُمْ اَحَقُّ خَلْقِکَ اَنْ تَفْعَلَهُ بِهِمْ اَللّهُمَّ افْعَلْهُ بِهِمْ

خدایا اینان سزاوارترین خلق تواند که با آنها چنین کنى خدایا با ایشان چنین کن

 

دعاء از اءمیر المؤ منین علیه السلام

دوازدهم بخواند این دعا را که امیرالمؤ منین علیه السلام مى خواند

اَللّهُمَّ مُنَّ عَلَىَّ بِالتَّوَکَّلِ عَلَیْکَ وَالتَّفْویضِ اِلَیْکَ

خدایا منت نه بر من به توکل کردن بر خودت و واگذاردن بسوى تو

وَالرِّضا بِقَدَرِکَ وَ التَّسْلیمِ لاَِمْرِکَ حَتّى لا اُحِبَّ تَعْجیلَ ما اَخَّرْتَ وَ لاتَاْخیرَ

و راضى بودن به مقدراتت و تسلیم بودن در برابر فرمانت تا دوست ندارم زود آوردن آنچه را تاءخیر انداختى و نه تاءخیر

ما عَجَّلْتَ یا رَبَّ الْعالَمینَ

آنچه را زودآوردى اى پروردگار جهانیان

 

دعاء از حضرت رسول صلى الله علیه و آله

سیزدهم روایت شده که جبرئیل خدمت حضرت رسول صلى الله علیه و آله آمد و عرض کرد که پروردگارت مى فرماید هرگاه خواستى مرا عبادت کنى روز و شبى حقّ عبادت مرا دستهاى خود را بلند کن بسوى من و بگو:

اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً خالِداً مَعَ خُلُودِکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لا مُنْتَهى لَهُ دُونَ

خدایا تو را است ستایش ستایشى جاویدان با جاوید بودن خودت و تو را است ستایش ستایشى که پایان ندارد جز

عِلْمِکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لا اَمَدَ لَهُ دُونَ مَشِیَّتِکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لاجَزآءَ

علم تو و تو را است ستایش ستایشى که اندازه ندارد جز مشیت تو و تو را ستایش ستایشى که گوینده اش پاداش ندارد

لِقآئِلِهِ اِلاّ رِضاکَ اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ کُلُّهُ وَ لَکَ الْمَنُّ کُلُّهُ وَ لَکَ الْفَخْرُ کُلُّهُ وَ لَکَ

جز خوشنودى تو خدایا همه ستایش از تو است و همه منتها از تو است و همه فخر از تو است و همه

الْبَهاَّءُ کُلُّهُ وَلَکَ الْنُّورُ کُلُّهُ وَ لَکَ الْعِزَّهُ کُلُّها وَ لَکَ الجَبَروُتُ کُلُّها وَ لَکَ

درخشندگى از تو است و همه نور از تو است و همه عزت از تو است و همه جبروت از تو است و همه

الْعَظَمَهُ کُلُّها وَ لَکَ الدُّنْیا کُلُّها وَ لَکَ الاْخِرَهُ کُلُّها و لَکَ اللَّیْلُ وَالنَّهارُ کُلُّهُ وَ

بزرگى از تو است و همه دنیا از تو است و همه آخرت از تو است و همه شب و روز از تو است و همه

لَکَ الْخَلْقُ کُلُّهُ وَ بِیَدِکَ الْخَیْرُ کُلُّهُ وَ اِلَیْکَ یَرْجِعُ الاَْمْرُ کُلُّهُ عَلانِیَتُهُ وَ سِرُّهُ

خلق از تو است و هر چه خیر بدست تو است و همه کارها به تو بازگردد چه آشکارش و چه پنهانش

اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً اَبَداً اَنْتَ حَسَنُ الْبَلاَّءِ جَلیلُ الثَّناءِ سابِغُ النَّعْم آءِعَدْلُ

خدایا تو را است ستایش ستایشى همیشگى تو آزمایشت نیکو و برجسته ثنایى و ریزان نعمتى و دادگر

الْقَضآءِ جَزیلُ الْعَطآءِ حَسَنُ الاْلاَّءِ اِلهٌ فِى الاَْرْضِ وَ اِلهٌ فِى السَّمآءِ اَللّهُمَّ لَکَ

در قضاوت و عطایت شایان و نعمتهایت نیکو معبود زمین و معبود آسمان خدایا تو را است

الْحَمْدُ فِى السَّبْعِ الشِّدادِ وَ لَکَ الْحَمْدُ فِى الاَْرْضِ الْمِهادِ وَ لَکَ الْحَمْدُ طاقَهَ

ستایش در هفت آسمان و تو را است ستایش در زمین گسترده و تو را است ستایش بقدر طاقت

الْعِبادِ وَ لَکَ الْحَمْدُ سَعَهَ الْبِلادِ وَ لَکَ الْحَمْدُ فِى الْجِبالِ الاَْوْتادِ وَ لَکَ الْحَمْدُ

بندگان و تو را است ستایش به پهناورى شهرها و تو را است ستایش در کوههاى چون میخ و تو را است ستایش

فِى اللَّیْلِ اِذا یَغْشى وَ لَکَ الْحَمْدُ فِى النَّهارِ اِذا تَجَلّى وَ لَکَ الْحَمْدُ فِى

در شب چون بپوشاند و تو را است ستایش در روز چون روشنى دهد و تو را است ستایش در

الاْخِرَهِ وَ الاُْولى وَ لَکَ الْحَمْدُ فِى الْمَثانى وَالْقُرْآنِ الْعَظیمِ وَ سُبْحانَ اللَّهِ وَ

دنیا و آخرت و تو را است ستایش در سوره حمد و قرآن بزرگ و منزه است خدا و به

بِحَمْدِهِ وَالاَرْضُ جَمیعاً قَبْضَتُهُ یَوْمَ الْقِیمَهِ وَالسَّمواتُ مَطْوِیّاتٌ بِیَمینِهِ

حمدش مشغولم و زمین تمامیش در قبضه او است روز قیامت و آسمانها پیچیده است بدست قدرت او

سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمّا یُشْرِکُونَ سُبْحانَ اللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ کُلُّ شَیْئٍ هالِکٌ اِلاّ

منزه و برتر است از آنچه (با او) شریک سازند منزه است خدا و بحمدش مشغولم هر چیزى نابود است جز

وَجْهَهُ سُبْحانَکَ رَبَّنا وَ تَعالَیْتَ وَ تَبارَکْتَ وَ تَقَدَّسْتَ خَلَقْتَ کُلَّ شَیْئٍ

ذات او منزهى تو پروردگارا و برترى و خجسته اى و مقدس ، همه چیزها را خلق فرمودى

بِقُدْرَتِکَ وَ قَهَرْتَ کُلَّ شَیْئٍ بِعِزَّتِکَ وَ عَلَوْتَ فَوْقَ کُلِّ شَیْئٍ بِارْتِفاعِکَ وَ

به قدرتت و مقهور ساختى هر چیزى را به عزتت و فراز آمدى بر فراز هر چیز به بلندیت و

غَلَبْتَ کُلَّشَیْئٍ بِقُوَّتِکَ وَ ابْتَدَعْتَ کُلَّشَیْئٍ بِحِکْمَتِکَ وَ عِلْمِکَ وَ بَعَثْتَ

غالب آمدى بر هر چیز به نیرویت و بیافریدى هر چیزى را به حکمت و دانشت و برانگیختى

الرُّسُلَ بِکُتُبِکَ وَ هَدَیْتَ الصّالِحینَبِاِذْنِکَ وَ اَیَّدْتَ الْمُؤْمنینَ بِنَصْرِکَ وَ

رسولان را به کتابهایت و راهنمایى کردى شایستگان را به اذن خودت و تاءیید کردى مؤ منان را به یارى خود و

قَهَرْتَ الْخَلْقَ بِسُلْطانِکَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ وَحْدَکَ لا شَریکَ لَکَ لا نَعْبُدُ غَیْرَکَ

مقهور ساختى خلق را به سلطنت خودت معبودى نیست جز تو یکتایى که شریک ندارى نپرستیم کسى را جز تو و

وَلانَسْئَلُ اِلاّ اِیّاکَ وَلانَرْغَبُ اِلاّ اِلَیْکَ اَنْتَ مَوْضِعُ شَکْوانا وَ مُنْتَهى رَغْبَتِنا وَ

درخواست نکنیم جز از تو و شوقى نداریم جز بدرگاه تو تویى مرجع شکایت ما و منتهاى شوق ما و

اِلهُنا وَ مَلیکُنا

معبود و مالک ما

 

دعاى سریع الاجابه از حضرت اءمیر المؤ منین علیه السلام

چهاردهم روایت شده که مردى خدمت حضرت امیر المؤ منین علیه السلام شکایت کرد از دیر شدن جواب دعایش فرمود چرا نمى خوانى دعاى سریع الاجابه را پرسید که آن کدام دعا است فرمود بگو:

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الْعَظیمِ الاَْعْظَمِ الاَْجَلِّ الاَْکْرَمِ الْمَخْزوُنِ الْمَکْنُونِ

خدایا از تو خواهم به نام بزرگ بزرگتر و برجسته بزرگوارترت که در گنجینه ات پنهان است

النُّورِ الْحَقِّ الْبُرْهانِ الْمُبینَ الَّذى هُوَ نُورٌ مَعَ نُورٍ وَ نُورٌ مِنْ نُورٍ وَ نُورٌ فى

آنکه نور حق و برهان آشکار است آنکه نورى است به همراه نورى و نورى است که جدا گشته از نورى و نورى است در

نُورٍ وَ نُورٌ عَلى کُلِّ نُورٍ وَ نُورٌ فَوْقَ کُلِّ نُورٍ وَ نُورٌ تُضیئُ

نورى و نورى است بالاى هر نورى و نورى است بر فراز هر نور و نورى است که روشنى گیرد

بِهِ کُلُّ ظُلْمَهٍ وَ یُکْسَرُ بِهِ کُلُّ شِدَّهٍ وَ کُلُّ شَیْطانٍ مَریدٍ وَ کُلُّ جَبارٍ عَنیدٍ

بدان هر تاریکى و شکسته شود بدان هر سختى و هر شیطان متمردى و هر گردنکش لجوجى

لا تَقِرُّبِهِ اَرْضٌ وَلایَقُومُ بِهِ سَمآءٌ وَ یَاْمَنُ بِهِ کُلُّ خآئِفٍ وَ یَبْطُلُ بِهِ سِحْرُ کُلِّ

که هیچ سرزمینى بدو آرام نگردد و هیچ آسمانى بدو نه ایستد و امان یابد بدان هر ترسناکى و باطل شود بدان جادوى هر

ساحِرٍ وَ بَغْىُ کُلِّ باغٍ وَ حَسَدُ کُلِّ حاسِدٍ وَ یَتَصَدَّعُ لِعَظَمَتِهِ الْبَرُّ وَالْبَحْرُ وَ

جادوگر و ستم هر ستمگر و رشگ هر حسود و سر فرود آرد در برابر عظمتش خشکى و دریا و خود را نگهدارد

یَسْتَقِلُّ بِهِ الْفُلْکُ حینَ یَتَکَلَّمُ بِهِ الْمَلَکُ فَلا یَکُونُ لِلْمَوْجِ عَلَیْهِ سَبیلٌ وَ هُوَ

بدان کشتى آنگاه که بر زبان آرد آن نام را فرشته و بدان واسطه موج را بر کشتى راهى نباشد و آن

اسْمُکَ الاَْعْظَمُ الاَعْظَمُ الاَجَلُّ الاَْجَلُّ النُّورُ الاَْکْبَرُ الَّذى سَمَّیْتَ بِهِ نَفْسَکَ

همان بزرگترین نام بزرگتر و شایسته ترین نام شایسته تر و آن بزرگترین نورى است که خود را

وَاسْتَوَیْتَ بِهِ عَلى عَرْشِکَ وَ اَتَوَجَّهُ اِلَیْکَ بِمُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَیْتِهِ وَاَسْئَلُکَ بِکَ وَ

بدان نام نهادى و استوار شدى بدان بر عرش خود و رو کنم بسویت بوسیله محمّد و خاندانش و از تو خواهم به حق خودت و

بِهِمْ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَفْعَلَ بى کَذا وَ کَذا

بدیشان که درود فرستى بر محمّد و آل محمّد و درباره من چنین و چنان کنى

بجاى کذا و کذا حاجت بخواهد

دعاى جامع دنیا و آخرت از امام صادق علیه السلام

پانزدهم از عمرو بن ابى المقدام مروى است که حضرت صادق علیه السلام اِمْلاء کرد بر من این دعا را و این دعا جامع دنیا و آخرت است مى گویى بعد از حمد و ثناى خداوند عزّوجلّ:

اَللّهُمَّ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْحَلیمُ الْکَریمُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْعَزیزُ

خدایا تویى خدایى که نیست معبودى جز تو بردبار بزرگوار و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو عزیز

الْحَکیمُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْواحِدُ الْقَهّارُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ

فرزانه و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو یکتاى قهار و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو

الْمَلِکُ الْجَبّارُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الرَّحیمُ الْغَفّارُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ

فرمانرواى جبار و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو مهربان آمرزنده و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو

الشَّدیدُ الْمِحالُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْکَبیرُ الْمُتَعالِ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ

سخت کیفر و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو بزرگ و برتر و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو

اَنْتَ السَّمیعُ الْبَصیرُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْمَنیعُ الْقَدیرُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ

شنواى بینا و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو والامقام توانا و تویى خدایى که نیست معبودى

اِلاّ اَنْتَ الْغَفُورُ الشَّکُورُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْحَمیدُ الْمَجیدُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا

جز تو آمرزنده سپاس پذیر و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو ستوده و گرامى و تویى خدایى که نیست معبودى

اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَنِىُّ الْحَمیدُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ وَ اَنْتَ اللَّهُ

جز تو بى نیاز ستوده و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو آمرزنده و دوستدار و تویى خدایى که

لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْحَنّانُ الْمَنّانُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْحَلیمُ الدَّیّانُ وَ اَنْتَ

نیست معبودى جز تو پر نعمت و پرمهر و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو بردبار پاداش دهنده و تویى

اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْجَوادُ الْماجِدُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْواحِدُ الاَْحَدُ وَ

خدایى که نیست معبودى جز تو بخشنده باشوکت و تویى خدایى که که نیست معبودى جز تو یکتاى یگانه و

اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغائِبُ الشّاهِدُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الظّاهِرُ

تویى خدایى که نیست معبودى جز تو غائب و حاضر و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو آشکار

الْباطِنُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ بِکُلِّشَیْئٍ عَلیمٌ تَمَّ نُورُکَ فَهَدَیْتَ وَ بَسَطْتَ

پنهان و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو بهر چیز دانا کامل آمد نور تو که راهنمایى کردى و گشودى

یَدَکَ فَاَعْطَیْتَ رَبَّنا وَجْهُکَ اَکْرَمُ الْوُجُوهِ وَجَهَتُکَ خَیْرُ الْجِهاتِ وَ عَطِیَّتُکَ

دست عطایت و عطا کردى پروردگار ما ذات تو گرامى ترین ذاتها و جانب تو بهترین جانبها و عطایت

اَفْضَلُ الْعَطایا وَ اَهْنَاُها تُطاعُ رَبَّنا فَتَشْکُرُ وَ تُعْصى رَبَّنا فَتَغْفِرُ لِمَنْ شِئْتَ

فزونترین عطاها و گواراترین آنها است فرمانبرداریت کنند پروردگارا و تو سپاسگزارى کنى و نافرمانیت کنند و تو بیامرزى هر که را

تُجیبُ الْمُضْطَرّینَ وَ تَکْشِفُ السُّوءَ وَ تَقْبَلُ التَّوْبَهَ وَ تَعْفُو عَنِ الذُّنُوبِ لا

خواهى اجابت کنى درماندگان را و برطرف کنى بدى را و بپذیرى توبه را و درگذرى از گناهان پاداش

تُجازى اَیادیکَ وَلاتُحْصى نِعَمُکَ وَلایَبْلُغُ مِدْحَتَکَ قَوْلُ قآئلٍ اَللّهُمَّ صَلِّ

دستگیریهایت داده نشود و نعمتهایت به شماره درنیاید و رسا درنیاید به مدح و ثنایت گفتار کسى خدایا درود فرست

عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَ رَوْحَهُمْ وَ راحَتَهُمْ وَ سُرُورَهُمْ

بر محمّد و آل محمّد و شتاب کن در فرج و نصرت و آسایش و شادمانیشان

وَاَذِقْنى طَعْمَ فَرَجِهِمْ وَ اَهْلِکْ اَعْدآئَهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ وَ آتِنا فِى الدُّنْیا

و بچشان به من شیرینى دوران فرج ایشان را و هلاک گردان دشمنانشان را از جن و انس بده به ما در دنیا

حَسَنَهً وَ فِى الاْخِرَهِ حَسَنَهً وَ قِنا عَذابَ النّارِ وَاجْعَلْنا مِنَ الَّذینَ لاخَوْفٌ

خوبى و در آخرت نیز خوبى نگاهمان دار از عذاب دوزخ و قرارمان ده از کسانى که ترسى

عَلَیْهِمْ وَلاهُمْ یَحْزَنُونَ وَاجْعَلْنى مِنَ الَّذینَ صَبَرُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ وَ

بر آنها نیست و نه آنان که اندوهناک شوند و قرارم ده از کسانى که بردبارى کنند و به پروردگارشان توکل کنند و

ثَبِّتْنى بِالْقَوْلِ الثّابِتِ فِى الْحَیوهِ الدُّنْیا وَ فِى الاْخِرَهِ وَ بارِکْ لى فِى الْمَحْیا وَ

پایدارم بدار به گفتار پابرجا در زندگى دنیا و در آخرت و برکت بده به من در زندگى و

الْمَماتِ وَالْمَوْقِفِ وَالنُّشُورِ وَ الْحِسابِ وَالمیزانِ وَ اَهْوالِ یَوْمِ الْقِیمَهِ وَ

مرگ و توقفگاه قیامت و زنده شدن آن روز و حساب و میزان و هراسهاى روز قیامت و

سَلِّمْنى عَلَى الصِّراطِ وَ اَجِزْنى عَلَیْهِ وَارْزُقْنى عِلْماً نافِعاً وَ یَقیناً صادِقاً وَ

سالمم بدار بر صراط و بگذرانم از آن و روزیم گردان علمى سودمند و یقینى راست و درست و

تُقىً وَ بِرّاً وَ وَرَعاً وَ خَوْفاً مِنْکَ وَ فَرَقاً یُبَلِّغُنى مِنْکَ زُلْفى وَلایُباعِدُنى عَنْکَ

تقوى و نیکرفتارى و پارسایى و خوف و ترسى از خودت که برساندم به مقام قرب تو و دورم نکند از تو

وَاحْبِبْنى وَلاتُبْغِضْنى وَ تَوَلَّنى وَلاتَخْذُلْنى وَ اَعْطِنى مِنْ جَمیعِ خَیْرِ الدُّنْیا

و دوستم دار و دشمنم مدار و سرپرستیم کن و وامگذارم و عطا کن به من از همه خوبیهاى دنیا

وَالاْخِرَهِ ما عَلِمْتُ مِنْهُ وَ مالَمْ اَعْلَمْ وَ اَجِرْنى مِنَ السُّوءِ کُلِّهِ بِحَذا فیرِهِ ما

و آخرت آنچه بدانم و آنچه ندانم و پناهم ده از همه بدیها به تمامى چه آنها

عَلِمْتُ مِنْهُ وَ مالَمْ اَعْلَمْ

که مى دانم و چه آنها که ندانم

 

دعاى تخصیص از امام صادق علیه السلام

شانزدهم از معاویه بن عمّار منقول است که به حضرت صادق علیه السلام عرض کردم که آیا تخصیص نمى دهى مرا به آموختن دعائى فرمود بلى بگو:

یا واحِدُ یا ماجِدُ یا اَحَدُ یا صَمَدُ یا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً اَحَدٌ

اى یگانه اى بزرگوارى اى یکتا اى بى نیاز اى که فرزند ندارد و فرزند کسى نیست و نیست برایش همتایى هیچکس

یا عَزیزُ یا کَریمُ یا حَنّانُ یا سامِعَ الدَّعَواتِ یا اَجْوَدَ مَنْ سُئِلَ وَ یا خَیْرَ مَنْ

اى عزیز اى بزرگوار اى پرمهر اى شنواى دعاها اى بخشنده تر کسى که از او خواهند و اى بهترین

اَعْطى یا اَللَّهُ یا اَللَّهُ یا اَللَّهُ قُلْتَ وَ لَقَدْنا دانا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجیبُونَ

عطاکننده اى خدا اى خدا اى خدا تو خود فرمودى ((و نوح ما را ندا کرد و چه خوب پاسخ دهنده بودیم ))


پس حضرت فرمود که رسول خدا صلى الله علیه و آله مى گفت :

نَعَمْ لَنِعْمَ الْمُجیبُ اَنْتَ وَ نِعْمَ الْمَدْعُوُّ وَ نِعْمَ

آرى تو خوب پاسخگویى هستى و خوب خوانده شده و خوب

الْمَسْؤُلُ اَسْئَلُکَ بِنُورِ وَجْهِکَ وَ اَسْئَلُکَ بِعِزَّتِکَ وَ قُدْرَتِکَ وَ جَبَروُتِکَ وَ

خواسته شده اى هستى از تو خواهم به نور ذاتت و از تو خواهم به عزت و قدرت و جبروتت و

اَسْئَلُکَ بِمَلَکُوتِکَ وَ دِرْعِکَ الْحَصینَهِ وَ بِجَمْعِکَ وَ اَرْکانِکَ کُلِّها وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ

از تو خواهم به فرمانروایى و تسلطت و زره محکمت و مقام جمع تو و همه رکنها و اساس تو و به حق محمّد

وَ بِحَقِّ الاَْوْصِیآءِ بَعْدَ مُحَمَّدٍ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَفْعَلَ بى

و به حق اوصیاى پس از محمّد که درود فرستى بر محمّد و آل محمّد و بکنى با من

کَذا وَ کَذا

چنین و چنان

 

دعاء از امام صادق علیه السلام

هفدهم روایت شده که شخصى معروف به ابو جعفر از اهل کوفه به حضرت صادق علیه السلام عرض کرد که مرا دعائى بیاموز که بخوانم آن را حضرت فرمود بگو:

یا مَنْ اَرْجُوهُ لِکُلِّ خَیْرٍ وَ یا مَنْ امَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ کُلِّ عُسْرَهٍ وَ یا مَنْ یُعْطى بِالْقَلیلِ

اى کسى که امیدوار به او هستم براى هر کار نیک و اى که ایمن هستم از خشمش در هر دشوارى و اى که عطا کند در برابر اندک

الْکَثیرَ یا مَنْ اَعْطى مَنْ سَئَلَهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَ رَحْمَهً یا مَنْ اَعْطى مَنْ لَمْ یَسْئَلْهُ

بسیار اى که عطا کند بهر که از او خواهد از روى نعمت بخشى و مهر اى که عطا کند هر که از او نخواهد

وَ لَمْ یَعْرِفْهُ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَعْطِنى بِمَسْئَلَتى مِنْ جَمیعِ خَیْرِ

و نشناسدش درود فرست بر محمّد و آل محمّد و بده به من به این خواستنم از همه خوبى

الدُّنْیا وَ جَمیعِ خَیْرِ الاْخِرَهِ فَاِنَّهُ غَیْرُ مَنْقُوصٍ ما اَعْطَیْتَنى وَ زِدْنى مِنْ سَعَهِ

دنیا و همه خوبى آخرت زیرا کاستنى نیست آنچه تو به من بدهى و بیفزا برایم از

فَضْلِکَ یا کَریمُ

فضل وسیعت اى کریم

 

دعاء از امام باقر علیه السلام

هیجدهم روایت شده که حضرت امام محمد باقرعلیه السلام این دعا را تعلیم برادرش عبداللَّه بن على فرمود :

اَلّلهُمَّ ارْفَعْ ظَنّى صاعِدا وَلاتُطْمِعْ فِىَّ عَدُوّاً وَ

خدایا بالا بر گمانم را فرازمندانه و به طمع مینداز در من دشمنى و

لاحاسِداً وَاْحْفَظْنى قآئِماً وَ قاعِداً وَ یَقْظانَ وَ راقِداً اَللّهُمَّ اغْفِرْلى وَارْحَمْنى

نه حسودى را و محافظتم کن در حال ایستادن و نشستن و در بیدارى و خواب خدایا بیامرز مرا و به من رحم کن

وَاهْدِنى سَبیلَکَ الاَْقْوَمَ وَ قِنى حَرَّ جَهَنَّمَوَاحْطُطْ عَنِّى الْمَغْرَمَ وَ الْمَاْثَمَ

و راهنماییم کن به راه راست و درستت و نگاهم دار از آتش داغ جهنم و بردار از دوشم بدهکارى و گناه را

وَاجْعَلْنى مِنْ خِیارِ الْعالَمِ

و قرارم ده از نیکان عالم

 

دعاى الحاح

نوزدهم روایت شده که این دعاء الحاح است :

اَللّهُمَّ رَبَّ السَّمواتِ السَّبْعِ وَ ما بَیْنَهُنَّ وَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ وَ رَبَّ جَبْرَئیلَ وَ

خدایا اى پروردگار آسمانهاى هفتگانه و آنچه در میان آنها است و پروردگار عرش بزرگ و پروردگار جبرئیل و

میکائیلَ وَ اِسْرافیلَ وَ رَبَّ الْقُرْآنِ الْعَظیمِ وَ رَبَّ مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِیّینَ اِنّى

میکائیل و اسرافیل و پروردگار قرآن عظیم و پروردگار محمّد خاتم پیمبران از

اَسْئَلُکَ بِالَّذى تَقُومُ بِهِ السَّمآءُ وَ بِهِ تَقُومُ الاَْرْضُ وَ بِهِ تُفَرِّقُ بَیْنَ الْجَمْعِ وَ بِهِ

تو خواهم بدانکه پابرجا است بدان آسمان و بایستد بدان زمین و پراکنده کنى بدان میان هر جمع را و

تَجْمَعُ بَیْنَ الْمُتَفَرِّقِ وَ بِهِ تَرْزُقُ الاَْحْیآءَ وَ بِهِ اَحْصَیْتَ عَدَدَ الرِمّالِ وَ وَزْنَ

جمع کنى بدان میان هر پراکنده را و بدان روزى دهى زندگان را و بدان شماره کنى عدد ریگها و وزن

الْجِبالِ وَکَیْلَ الْبُحُورِ

کوهها و پیمانه دریاها را

پس صلوات مى فرستى بر محمّد و آل محمّد و سؤ ال مى کنى حاجت خود را و الحاح و اصرار مى کنى در طلب حاجت خود

دعاء از امام صادق علیه السلام

بیستم از ثقه جلیل ابن ابى یعفور روایت شده که حضرت صادق علیه السلام این دعا را مى خواند:

اَللّهُمَّ امْلاَءْ قَلْبى حُبّاً لَکَ وَ خَشْیَهً مِنْکَ وَ تَصْدیقاً وَ ایماناً بِکَ وَ فَرَقاً مِنْکَ وَ

خدایا پرکن دلم را از محبت خود و ترس از خود و تصدیق و ایمان به خود و هراس و دهشت از خود و

شَوْقاً اِلِیْکَ یاذَاالْجَلالِ وَالاِْکْرامِ اَللّهُمَّ حَبِّبْ اِلَىَّلِقآئَکَ وَاجْعَلْ لى فى لِقآئِکَ

شوق بدرگاهت اى صاحب جلالت و بزرگوارى خدایا محبوب گردان در پیش من دیدارت را و قرار ده براى من در دیدارت

خَیْرَ الرَّحْمَهِ وَالْبَرَکَهِ وَ اَلْحِقْنى بِالصّالِحینَ وَلاتُؤَخِّرْنى مَعَ الاَْشْرارِ وَ

بهترین مهر و برکت را و ملحقم کن به شایستگان و دنبالم مینداز به همراه اشرار و

اَلْحِقنى بِصالِحِ مَنْ مَضى وَاجْعَلْنى مَعَ صالِحِ مَنْ بَقِىَ وَ خُذْبى سَبیلَ

ملحقم کن به مردان شایسته از گذشتگان و قرارم ده با شایستگان از آیندگان و مرا به راه

الصّالِحینَ وَ اَعِنّى عَلى نَفْسى بِما تُعینُ بِهِ الصّالِحینَ عَلى اَنْفُسِهِمْ

شایستگان ببر و کمک ده بر خودم بدانچه کمک دادى بدان شایستگان را بر خودشان

وَلاتَرُدَّنى فى سُوَّءٍ اسْتَنْقَذْتَنى مِنْهُ یا رَبَّ الْعالَمینَ اَسْئَلُکَ ایماناً لا اَجَلَ لَهُ

و بازم مگردان در آن بدى که خلاصم کردى از آن اى پروردگار جهانیان از تو خواهم ایمانى که

دُونَ لِقآئِکَ تُحْیینى وَ تُمیتُنى عَلَیْهِ وَ تَبْعَثُنى عَلَیْهِ اِذا بَعَثْتَنى وَاَبْرِءْ قَلْبى مِنَ

پایانش دیدار تو باشد که بدان زنده ام دارى و بر آن بمیرانى و بر آن مرا برانگیزى هنگامى که برانگیزم و پاک کن دلم را از

الرِّیآءِ وَالسُّمْعَهِ وَالشَّکِّ فى دینِکَ اَللّهُمَّ اَعْطِنى نَصْراً فى دینِکَ وَ قُوَّهً فى

خودنمایى و شهرت طلبى و شک در دین تو خدایا به من ده یارى در دینت را و نیروى در

عِبادَتِکَ وَ فَهْماً فى خَلْقِکَ وَ کِفْلَیْنِ مِنْ رَحْمَتِکَ وَ بَیِّضْ وَجْهى بُنُورِکَ

عبادتت را و فهم در آفرینشت را و دو بهره از رحمتت و سفید کن رویم را به نور خود

وَاجْعَلْ رَغْبَتى فیما عِنْدَکَ وَ تَوَفَّنى فى سَبیلِکَ عَلى مِلَّتِکَ وَ مِلَّهِ رَسُولِکَ

و میل و رغبتم را قرار ده در آنچه نزد تو است و بمیرانم در راه خودت بر کیش خود و کیش رسولت

اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُبِکَ مِنَ الْکَسَلِ وَ الْهَرَمِ وَ الْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَ الْغَفْلَهِ وَالْقَسْوَهِ

خدایا به تو پناه برم از بى حالى و پیرى و ترس و بخل و بى خبرى و سنگدلى

وَالْفَتْرَهِ وَ الْمَسْکَنَهِ وَ اَعُوذُبِکَ یا رَبِّ مِنْ نَفْسٍ لا تَشْبَعُ وَ مِنْ قَلْبٍ لا یَخْشَعُ

و سستى و ندارى و پناه برم به تو پروردگارا از نفسى که سیر نشود و از دلى که فروتنى نکند

وَ مِنْ دُعآءٍ لایُسْمَعُ وَ مِنْ صَلوهٍ لاتَنْفَعُ وَ اُعیذُ بِکَ نَفْسى وَ اَهْلى وَ ذُرِّیَّتى

و از دعایى که به اجابت نرسد و از نمازى که سود ندهد و پناه دهم به تو خودم و خاندان و فرزندانم را

مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجیمِ اَللّهُمَّ اِنَّهُ لایُجیرُنى مِنْکَ اَحَدٌ وَلا اَجِدُ مِنْ دُونِکَ

از شیطان رانده خدایا براستى که پناه ندهد از تو هیچکس و نیابم جز پیش تو

مُلْتَحَداً فَلا تَخْذُلْنى وَلاتَرُدَّنى فى هَلَکَهٍ وَلاتَرُدَّنى بِعَذابٍ اَسْئَلُکَ الثَّباتَ

پناهگاهى پس مرا وامگذار و بازم مگردان در هلاکت و بازم مگردان در عذاب از تو خواهم پایدارى

عَلى دینِکَ وَالتَّصْدیقَ بِکِتابِکَ وَ اتِّباعَ رَسُولِکَ اَللّهُمَّ اذْکُرْنى بِرَحْمَتِکَ

در دینت را و تصدیق کتابت را و پیروى رسولت را خدایا یاد کن مرا بوسیله رحمتت

وَلاتَذْکُرْنى بِخَطیئَتى وَ تَقَبَّلْ مِنّى وَ زِدْنى مِنْ فَضْلِکَ اِنّى اِلَیْکَ راغِبٌ اَللّهُمَّ

و یادم مکن به خطاکاریم و بپذیر از من و بیفزا بر من از فضل خود که براستى من به تو مشتاقم خدایا

اجْعَلْ ثَوابَ مَنْطِقى وَ ثَوابَ مَجْلِسى رِضاکَ عَنّى وَاجْعَلْ عَمَلى وَ دُعآئى

قرار ده پاداش گفتارم و پاداش مجلسم را خوشنودى خودت از من و قرار ده کردار و دعایم را

خالِصاً لَکَ وَاجْعَلْ ثَوابِىَ الْجَنَّهَ بِرَحْمَتِکَ وَاجْمَعْ لى جَمیعَ ما سَئَلْتُکَ وَ

خالصانه براى خود و پاداشم را بهشتت قرار ده به مهرت و گردآور براى من تمام آنچه را از تو خواستم و

زِذْنى مِنْ فَضْلِکَ اِنّى اِلَیْکَ راغِبٌ اَللّهُمَّ غارَتِ النُّجُومُ وَ نامَتِ الْعُیُونُ وَ

بیفزا بر من از فضل خود که براستى من به تو مشتاقم خدایا اختران پنهان گشته و دیده ها به خواب رفته و

اَنْتَ الْحَىُّ الْقَیُّومُ لا یُوارى مِنْکَ لَیْلٌ ساجٍ وَ لا سَمآءٌ ذاتُ اَبْراجٍ وَ لا اَرْضٌ

تو زنده پاینده اى که نپوشاند کسى را از تو شب پوشاننده و نه آسمانى که داراى برجها است و نه زمین

ذاتُ مِهادٍ وَلابَحْرٌ لُجِّىٌ وَلا ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ تُدْلِجُ الرَّحْمَهَ عَلى

گسترده و نه دریاى ژرف و نه تاریکیهاى روى هم انباشته بریزى رحمت خود را شبانه بر

مَنْ تَشآءُ مِنْ خَلْقِکَ تَعْلَمُ خائِنَهَ الاَْعْیُنِ وَ ما تُخْفِى الصُّدُورُ اَشْهَدُ بِما

هر که خواهى از خلق خود مى دانى خیانت دیده ها و آنچه را پنهان کنند سینه ها گواهى دهم بدانچه

شَهِدْتَ بِهِ عَلى نَفْسِکَ وَ شَهِدَتْ مَلاَّئِکَتُکَ وَاُولُوا الْعِلْمِ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْعَزیزُ

گواهى دهى خودت بر خویشتن و گواهى دهند فرشتگانت و دانشمندان ، نیست معبودى جز تو نیرومند

الْحَکیمُ وَ مَنْ لَمْ یَشْهَدْ عَلى ما شَهِدْتَ عَلى نَفْسِکَ وَ شَهِدَتْ مَلاَّئِکَتُکَ وَ

فرزانه و هر که گواهى ندهد بدانچه تو بر خود گواهى داده اى و گواهى داده اند بدان فرشتگان تو

اوُلُواالْعِلْمِ فَاکْتُبْ شَهادَتى مَکانَ شَهادَتِهِ اَللّهُمَّ اَنْتَ السَّلامُ وَ مِنْکَ السَّلامُ

پس بجاى آن گواهى مرا بنویس خدایا تویى سلام و از تو است سلامتى از

اَسْئَلُکَ یا ذَاالْجَلالِ وَالاِْکْرامِ اَنْ تَفُکَّ رَقَبَتى مِنَ النّارِ

تو خواهم اى صاحب جلالت و بزرگوارى که آزاد کنى مرا از آتش

مؤ لف گوید که این دعا را شیخ طوسى در مصباح بعد از رکعت چهارم نافله شب ذکر فرموده و علامه مجلسى روایتى از حضرت صادق علیه السلام نقل کرده که فرموده این دعا را در نماز وتر بخوان .

دعاى ابوذر

بیست و یکم روایت شده که این دعاى ابوذر است که جبرئیل علیه السلام به حضرت رسول صلى الله علیه و آله عرض کرده که آن معروف است نزد اهل آسمان :

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ الاَْمْنَ وَالاْ یمانَ وَ التَّصْدیقَ بِنَبِیِّکَ وَ الْعافِیَهَ مِنْ جَمیعِ

خدایا من از تو خواهم امنیت و ایمان و تصدیق به پیامبرت و تندرستى از تمام

الْبَلاءِ وَالشُّکْرَ عَلَى الْعافِیَهِ وَالْغِنى عَنْ شِرارِ النّاسِ

بلاها و سپاسگزارى بر تندرستى و بى نیازى از مردم بد





برچسب ها : مفاتیح الجناح