بزم اشک

دعا از ناحیه مقدسه بدست محمد بن عثمان بن سعید در ایّام رجب

پنجم: شیخ روایت کرده که بیرون آمد از ناحیه مُقَدّسه بر دست شیخ کبیر ابى جعفر محمّد بن عثمان بن سعید (رض ) این توقیع شریف بخوان در هر روز از ایّام رجب :
بنام خداى بخشاینده مهربان
اَللّهُمَّ اِنّى اَسئَلُکَ بِمَعانى جَمیعِ ما یَدْعُوکَ بِهِ وُلاهُ اَمْرِکَ
خدایا از تو خواهم به حق معانى تمام آنچه بوسیله آنها والیان فرمان تو را خوانند
الْمَاْمُونُونَ عَلى سِرِّکَ الْمُسْتَبْشِرُونَ بِاَمْرِکَ الْواصِفُونَ لِقُدْرَتِکَ
آنان که امین بر سر پنهانى تو هستند و به دستورت مژده جویند و نیرویت را توصیف کنند و عظمتت
الْمُعْلِنُونَ لِعَظَمَتِکَ اَسئَلُکَ بِما نَطَقَ فیهِمْ مِنْ مَشِیَّتِکَ فَجَعَلْتَهُمْ
را آشکارا اعلام کنند از تو خواهم بدانچه گویا شده درباره ایشان از اراده ات و بدین سبب ایشان را
مَعادِنَ لِکَلِماتِکَ وَاَرْکاناً لِتَوْحیدِکَ وَآیاتِکَ وَمَقاماتِکَ الَّتى
معادن کلمات خویش و پایه هاى یگانگى و نشانه ها و مقامات خویش قرارشان دادى آن مقاماتى که در هیچ جا
لاتَعْطیلَ لَها فى کُلِّ مَکانٍ یَعْرِفُکَ بِها مَنْ عَرَفَکَ لا فَرْقَ بَیْنَکَ
تعطیل ندارد و هرکه تو را بشناسد بوسیله آنها شناخته میان تو و آنها فرقى نیست
وَبَیْنَها اِلاّ اَنَّهُمْ عِبادُکَ وَخَلْقُکَ فَتْقُها وَرَتْقُها بِیَدِکَ بَدْؤُها مِنْکَ
جز اینکه ایشان بندگان تو و مخلوق تواءند و فتق و رتق کارشان بدست تو است شروعشان از جانب تو
وَعَوْدُها اِلَیْکَ اَعْضادٌ واَشْهادٌ ومُناهٌ واَذْوادٌ وَحَفَظَهٌ وَرُوّادٌ فَبِهمْ
و بازگشتشان بسوى تو است کمک کاران و گواهان و میزانها و مدافعان و نگهبانان وبازرسان هستند که بدیشان
مَلاَْتَ سَماَّئَکَ وَاَرْضَکَ حَتّى ظَهَرَ اَنْ لا اِلهَ إلاّ اَنْتَ فَبِذ لِکَ اَسْئَلُکَ
آسمان و زمینت را پر کرده اى تا معلوم شد که معبودى جز تو نیست پس بدان وسیله از تو مى خواهم
وَبِمَواقِعِ الْعِزِّ مِنْ رَحْمَتِکَ وَبِمَقاماتِکَ وَعَلاماتِکَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى
و به جاهاى عزیز و ارجمند نزول رحمتت و به مقامات و نشانه هایت که درود فرستى بر
مُحَمَّدٍ وَآلِهِ واَنْ تَزیدَنى ایماناً وَتَثْبیتاً یاباطِناً فى ظُهُورِهِ وَظاهراً
محمد و آلش و ایمان و پایداریم را (در دین ) بیفزایى اى که در عین آشکارى نهانى و اى که در عین نهانى
فى بُطُونِهِ وَمَکْنُونِهِ یا مُفَرِّقاً بَیْنَ النُّورِ وَالدَّیْجُورِ یا مَوْصُوفاً بِغَیْرِ
و مستورى آشکارى اى جداکننده نور و ظلمت اى که بدون رسیدن به کنه و
کُنْهٍ وَمَعْرُوفاً بِغَیْرِ شِبْهٍ حاَّدَّ کُلِّ مَحْدُودٍ وَشاهِدَ کُلِّ مَشْهُودٍ وَمُوجِدَ
و حقیقت تو را وصف کنند و بدون شبیه تو را بشناسند اندازه گیر هر چیز محدود و گواه هر گواهى شده و هستى ده
کُلِّ مَوْجُودٍ وَمُحْصِىَ کُلِّ مَعْدُودٍ وَفاقِدَ کُلِّ مَفْقُودٍ لَیْسَ دُونَکَ مِنْ
هر موجود و شمارنده هر معدود و گم کننده هر گمشده معبودى جز تو نیست
مَعْبُودٍ اَهْلَ الْکِبْرِیاَّءِ وَالْجُودِ یا مَنْ لا یُکَیَّفُ بِکَیْفٍ وَلا یُؤَیَّنُ بِاَیْنٍ
اى شایسته بزرگى و بخشش اى که به وصف و چگونگى درنیایى و در جایى جایگیر نشوى
یا مُحْتَجِباً عَنْ کُلِّ عَیْنٍ یا دَیْمُومُ یا قَیُّومُ وَعالِمَ کُلِّ مَعْلُومٍ صَلِّ
اى در پرده از هر دیده اى جاویدان اى پایدار و اى داناى هر دانسته درود فرست
عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَعَلى عِبادِکَ الْمُنْتَجَبینَ وَبَشَرِکَ الُْمحْتَجِبینَ
بر محمد و آلش و بر بندگان برگزیده ات و انسانهایت که در پرده اند
وَمَلاَّئِکَتِکَ الْمُقَرَّبینَ وَالْبُهْمِ الصّاَّفّینَ الْحاَّفّینَ وَبارِکَ لَنا فى
و فرشتگان مقربت و گمنامان صف زده و مهیاى فرمانت و مبارک کن بر ما در این
شَهْرِنا هذَا الْمُرَجَّبِ الْمُکَرِّمِ وَما بَعْدَهُ مِنَ الاْشْهُرِ الْحُرُمِ وَاَسْبِغْ
ماه بزرگ و گرامى و ماههاى حرام و پس از آن و فراوان کن
عَلَیْنا فیهِا النِّعَمَ وَاَجْزِلْ لَنافیهِ الْقِسَمَ وَاَبْرِرْ لَنافیهِ الْقَسَمَ بِاسْمِکَ الاْعْظَمِ
در این ماه بر ما نعمتها را و سرشار کن در آن براى ما سهمها را و سوگندهاى ما را در این ماه به انجام رسان به حق نام اعظم
الاْعْظَمِ الاْجَلِّ الاْکْرَمِ الَّذى وَضَعْتَهُ عَلىَ النَّهارِ فَاَضاَّءَ وَعَلَى اللَّیْلِ
و بزرگترت که برتر و گرامى ترین نامها است آن نامى را که بر روز نهادى و روشن گشت و بر شب گذاردى
فَاَظْلَمَ وَاغْفِرْ لَنا ما تَعْلَمُ مِنّا وَما لا نَعْلَمُ وَاعْصِمْنا مِنَ الذُّنُوبِ خَیْرَ
پس تاریک شد و بیامرز براى ما آنچه تو از ما دانى و آنچه را ما ندانیم و نگاهمان دار از گناهان به بهترین
الْعِصَمِ وَاکْفِنا کَوافِىَ قَدَرِکَ وَامْنُنْ عَلَیْنا بِحُسْنِ نَظَرِکَ وَلا تَکِلْنا
نگهدارى و باکفایت خویش ما را از کفایت قضا و قدرت بى نیاز کن و با نیک نظرى خود بر ما منت نه و ما را
اِلى غَیْرِکَ وَلا تَمْنَعْنا مِنْ خَیْرِکَ وَبارِکَ لَنا فیما کَتَبْتَهُ لَنا مِنْ
به غیر خودت وامگذار و از خیر و نیکیت منعمان مفرما و مبارک گردان براى ما در آنچه از
اَعْمارِنا واَصْلِحْ لَنا خَبیئَهَ اَسْرارِنا واَعْطِنا مِنْکَ الاْمانَ وَاْستَعْمِلْنا
عمرمان مقدر فرموده اى و اصلاح گردان براى ما اسرار پوشیده مان را و از جانب خود به ما ایمنى و امان ببخش و ما را
بِحُسْنِ الاْ یمانِ وَبَلِّغْنا شَهْرَ الصِّیامِ وَما بَعْدَهُ مِنَ الاْیّامِ وَالاْعْوامِ
با ایمان خوب به کار وادار و برسان ما را به ماه روزه و روزها و سالهاى بعد از آن
یا ذَا الْجَلالِ والاِکْرام
اى داراى جلالت و بزرگوارى